itteithe έγραψε:Τώρα θυμήθηκα μια δική μου ιστορία (και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι γιατί την είχα ξεχάσει) σε ψιλικατζίδικο (έχω να πάω εφτά χρόνια, από τότε που έμενα Θεσσαλονίκη ακόμα). Πήγα να πάρω κοακόλα με πενηντάρικο. Μου λέει ο μάστορας δεν έχω ψιλά και βγάζω από το πορτοφόλι μηχανικά είκοσι λεπτά (έκανε ένα είκοσι), γιατί νόμιζα πως δεν είχε δεκάλεπτα για να μου γυρίσει ρέστα. Με κοιτάζει με ύφος και μου λέει και τι θέλεις τώρα, να σου χαρίσω την κοακόλα; Την βρόντηξα στον πάγκο του, έφυγα και πήγα και την αγόρασα από ένα καρφούρ (τόσο παλιά) που ήταν λίγα μέτρα πιο κάτω (κοντά στην σχολή τυφλών στην Βασιλίσσης Όλγας - εκεί κοντά έμενα). Δηλαδή, κάρτα δεν θέλουν, χοντρά δεν θέλουν, μήπως θέλουν να τους κάνουμε και κανένα τσιμπούκι;
Λοιπόν, τα πήρα στο κρανίο. Μπιζέλι λέγε που είσαι και σκάμε μύτη με τον Ραν ταν πλαν και το στρογγυλοφάναρό του για να τα σπάσουμε τα κωλομάγαζά τους.
Ζούμε σε μια κοινωνία που έχουν όλοι δίκιο.
Αν είχατε εδώ τον ψιλικατζή αντί για εμένα θα έλεγε για μια πελάτισσα (εγώ δλδ) που έρχεται συνεχώς και ψωνίζει τσιγάρα με κάρτα, θα έλεγε για έναν (εσένα δλδ) που νομίζει ότι μπήκε σε τράπεζα και έχει να δίνει ρέστα από 50αρικο ενώ από το πρωί μπήκαν άλλα 10 άτομα με 50αρικα στα χέρια.
Αυτός θα έλεγε τον δικό του πόνο που μπορεί και να έχει δίκιο.
Αλλά, ρε φίλε, κι εγώ βαρέθηκα να μπαίνω συνέχεια στη θέση του άλλου.
Μια άλλη φορά είχα ανοίξει νήμα για τον Σπίρτζη, που ήταν υπουργός μεταφορών, και είχε βγάλει έναν σωστότατο νόμο που απαγόρευε στις νταλίκες να ταξιδεύουν από επαρχιακούς δρόμους προς αποφυγή διοδίων. Κι άρχισαν να μου λένε "ναι αλλά και ο νταλικέρης έτσι ... και ο νταλικέρης αλλιώς .... και τραβάει το ένα ... και τραβάει το άλλο" μέχρι και για το εθνικό εγχώριο προϊόν καταλήξαμε να μιλάμε.
Ναι αλλά ρε παίδες, εγώ ως οδηγός σκέφτομαι την ασφάλειά μου. Δεν σκέφτομαι το εθνικό εγχώριο προϊόν όταν οδηγώ ούτε το κέρδος του νταλικέρη να κόψει δρόμο από τον χωματόδρομο και να γίνω εγώ χαλκομανία για χάρη του.
Δλδ από κάποιο σημείο και μετά το να μπαίνει ο ένας στη θέση του άλλου, δεν οδηγεί πουθενά. Γιατί όλοι έχουν δίκιο. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα κοιτάξεις ποιο είναι το δικαιότερο για το σύνολο.
Μπορεί ένας νόμος να ρίχνει μια ομάδα αλλά μπορεί να ευνοεί γενικότερα την κοινωνία.
Και στο φινάλε αν ένας νόμος θεωρείς ότι θίγει τα συμφέροντά σου, βγες έξω και πολέμα. Μαζί σου.
Αλλά πώς θέλει να πολεμήσει ο χ ελεύθερος επαγγελματίας;
Με το να κλέβει το κράτος. Μαγκιά.
Μια συνήθεια που έγινε λατρεία αλλά τώρα έχουν και τη δικαιολογία ότι οι φόροι τους γονάτισαν και είναι αναγκασμένοι...


