Ακούστε φάση.
Τον τελευταίο καιρό δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει αλλά τρώω όλο βρισίδια.
Ήμουν στο αμάξι με τη μάνα μου δίπλα και εγώ οδηγούσα. Ψάχναμε ένα φαρμακείο, γιατί ήθελε κάτι να αγοράσει η μάνα μου.
Για να μην τρέχουμε από φαρμακείο σε φαρμακείο, εγώ είδα ποια ήταν τα εφημερεύοντα και έπαιρνα τηλ αν έχουν αυτό που ψάχναμε.
Οπότε αναγκαστικά οδηγούσα και μιλούσα στο κιν.
Σε κάποια φάση φτάνουμε τελικά έξω από ένα φαρμακείο, βγάζω αλάρμ (το τονίζω αυτό) να σταματήσω στην άκρη κι εκεί που κάνω στην άκρη περνάει ένα μηχανάκι από τα αριστερά μου και μου λέει νευριασμένος.
"Ντάξει; Τελείωσες με το κινητό; Κοπρόσκυλο".
Μάγκες, ειλικρινά αν είχα κάνει κάτι θα το παραδεχόμουν.
Αλλά ήμουν τόσο τυπική. Έβγαλα αλάρμ πρώτα, έκοψα ταχύτητα και έδειξα στον πίσω μου ότι σκοπεύω να σταματήσω.
Είχα τον νου μου στο δρόμο τέλος πάντων.
Ειλικρινά δεν κατάλαβα γιατί με έβρισε.
Anyway, δεν του απάντησα τίποτα, γιατί σεβάστηκα τη μάνα μου που ήταν δίπλα μου.
Μετά η μάνα μου άρχισε τον εξάψαλμο "... και σου έχω πει εκατό φορές να μην οδηγείς και να μιλάς στο κινητό και μπλα, μπλα, μπλα..."
Να της λέω εγώ "γιατί ρε μάνα τι έκανα; τι έγινε;"
Ειλικρινά δεν έκανα κάτι που να αιφνιδίασα τον πίσω μου ας πούμε ή κάτι παρόμοιο. Οδηγούσα κανονικά στην πορεία μου κι έβγαλα αλάρμ. Το θυμάμαι πολύ καλά.
Η μάνα μου εκνευρίστηκε μαζί μου.
Κάτσε ρε μάνα, της λέω, δεν ξέρω γιατί εκνευρίστηκε ο τύπος (μάλλον είχε νεύρα) αλλά ακόμα και να έκανα κάτι αφού ήταν πίσω μου όφειλε να κρατάει τις αποστάσεις ασφαλείας.
Και της λέω, όχι μόνο αυτό, ο τύπος κάνει παρατήρηση σε μένα για το κινητό αλλά και αυτός δεν φορούσε κράνος.
Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα.
Ειλικρινά αν δεν είχα τη μάνα μου δίπλα, θα του απαντούσα αναλόγως κι εγώ για το κράνος που δε φορούσε.
Πάντως πραγματικά ο τύπος έψαχνε αφορμή να ξεσπάσει κάπου. Ήταν τελείως fail το πέσιμο που μου έκανε.
Γενικώς πολύ εκνευρισμός στους ελ. δρόμους.