Όσες και να σου κάτσουν ελάχιστες είναι αυτές που θυμάσαι. Βασικά θα έπρεπε να μετράνε μόνο όσες έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας για πάρτη μας, αλλά είθισται να βάζουμε στο λογαριασμό και τις σαύρες, που μας έκαναν μια πίπα κάπου κάποτε, για να πάρουμε κανα πόντο παραπάνω από τον κολλητό.
Αλλά από την άλλη κάθε γυναίκα έχει και ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που την ξεχωρίζει.
Εγώ ας πούμε έχω ξεχάσει δεν ξέρω πόσες αδιάφορες πίπες από παρτόλες, αλλά ποτέ δε θα ξεχάσω μία που φόραγε βρακί μέχρι τις μασχάλες και είχε αξύριστες τις αγριοτριχάρες του μουνιού της που ξεπρόβαλαν απειλητικά από το πλάι του βρακιού της.
Και που όταν τη θυμάμαι μου 'ρχεται να το βάλω στα πόδια όπως όταν έβγαλε τη βράκα της και αντίκρυσα την κόλαση.
Και άλλη μία που όταν έβγαλε το στρινγκ της είδα ότι ήτανε σκατωμένο το κορδόνι του.
Και ήθελε καλά και σώνει η μπόχα να παίξει και 69 ενώ θα σφιγγόταν να μη της φύγει η ευκοίλια στη μάπα μου.
Ή την άλλη που με έκλασε όταν ο αφελής έχωσα τη μούρη μου στο σημείο μηδέν για να βρω τι ο μαλάκας.
Και μερικές ακόμα που δεν τις αναφέρω γιατί θα παραβιάσω τους κανόνες του φόρουμ ως προς την ευπρέπεια στο λόγο.
