Diego έγραψε:Ενώ το "σκάσε Π. Δήμα γιατί δεν είσαι ΙΥ, πήρες λεφτά από το δημόσιο και ψήφιζες ΠΑΣΟΚ" είναι πιο ουσιαστικό για νήμα.
Ναι,γιατι περιεχει πραγματικα γεγονοτα και επιχειρηματα και δεν επικαλειται απλως την κυριαρχη γνωμη.

Diego έγραψε:Ενώ το "σκάσε Π. Δήμα γιατί δεν είσαι ΙΥ, πήρες λεφτά από το δημόσιο και ψήφιζες ΠΑΣΟΚ" είναι πιο ουσιαστικό για νήμα.

Admin έγραψε:Diego έγραψε:Έχετε λαλήσει τελείως και οι 2 από τη ζέστη. Ναι τα λεφτά του βουλευτή επικρατείας περίμενε μαλάκες ο Δήμας. Όταν συνειδητοποιήσετε πως ο Δήμας έγινε προπονητής της ομάδας των ΗΠΑ στο αγώνισμα (=500 000 δολλαρια καθαρα το χρονο και ισως να λεω και λίγα), τότε θα αρχίσουμε να έχουμε μια πιο ρεαλιστική βάση συζήτησης.
Προς το παρόν, το πρόβλημα παραμένει: Είστε "κομμούνια", δλδ η ηθική σας δεν ανταποκρίνεται στη συντριπτική πλειοψηφία της ηθικής του πλανήτη. Δεν έχει σημασία τι πιστεύει ο Diego, o Admin ή ο Λαχουρένιος-σημασία στην οικονομία/κοινωνία έχει τι πιστεύουν τα 8 ΔΙΣ κατοίκων. Και τα περισσότερα από αυτά πιστεύουν σε ένα σύστημα αξιών που δέχεται την εμπορευματοποίηση των ολυμπιακών, θα θυσιάζανε εκατομμύρια για να έχει η χώρα τους χρυσούς ολυμπιονίκες και τα φρίκουλα με ατάκες "Κεντέρη Κατούρα να γίνουμε μαστούρα" τα έχουν χεσμένα.
Προπονητής στις ΗΠΑ έγινε τώρα. Τόσα χρόνια έτρωγε κρατικό χρήμα. Και άλλωστε το ΠΑΣΟΚ μας τελείωσε πλέον.
Σοβαρά τώρα, χεσμένα τα έχω τα Ολυμπικ Γκέημς και τα μετάλλια και τη σημασία που δίνει ο κόσμος σε αυτα. Και στο Big brother έδιναν σημασία κάποτε, μήπως να κάναμε λοχαγούς και τους νικητές του big brother;
Επίσης, πολύ περισσότερο αξίζει το μετάλλιο πχ της Κορακάκη, που είναι αποτέλεσμα ικανότητας και όχι αναβολικών, από κάτι μετάλλια σε αγωνίσματα που αν τους βάλεις να κατουρήσουν θα ανοίξει τρύπα στο έδαφος.
Αλλά και αυτό είναι κυρίως επιτυχία του αθλητή και όχι της χώρας. Αν μιλάμε για ομαδικό άθλημα, τότε να δεχτώ ότι μιλάμε για επιτυχία κάποιας χώρας.
Τώρα δημοσιότητα κυρίως κάποιοι αθλητές - τηλεαστέρες έχουν (πχ ο Μπολτ), τους άλλους μετά από λίγο τους ξεχνούν. Και βέβαια όσοι έχουν έστω και λίγο επαφή με τον αθλητισμό ξέρουν τί πάρτυ γίνεται με τα μη ανιχνεύσιμα αναβολικά. Αν εσένα σε κάνουν υπερηφανο αυτά, πάσο.

Λαχουρένιος έγραψε:Diego έγραψε:Ενώ το "σκάσε Π. Δήμα γιατί δεν είσαι ΙΥ, πήρες λεφτά από το δημόσιο και ψήφιζες ΠΑΣΟΚ" είναι πιο ουσιαστικό για νήμα.
Ναι,γιατι περιεχει πραγματικα γεγονοτα και επιχειρηματα και δεν επικαλειται απλως την κυριαρχη γνωμη.

Diego έγραψε:Παπαριές. Το νήμα αποτελεί την αποψάρα σου που θες να την περάσεις για "πραγματικά γεγονότα και επιχειρήματα". Εκεί είναι το όλο θέμα- η αποψάρα σου είναι η αποψάρα σου και όχι γεγονότα, επιχειρήματα και παγκόσμιες αξίες (!;). Εγώ δεν έχω πρόβλημα με το να εκφέρεις την αποψάρα σου εσύ και ο όποιος άλλος, έχω όμως θέμα όταν βαφτίζεις την αποψάρα σου "αξιοκρατία".




Λαχουρένιος έγραψε:Diego έγραψε:Παπαριές. Το νήμα αποτελεί την αποψάρα σου που θες να την περάσεις για "πραγματικά γεγονότα και επιχειρήματα". Εκεί είναι το όλο θέμα- η αποψάρα σου είναι η αποψάρα σου και όχι γεγονότα, επιχειρήματα και παγκόσμιες αξίες (!;). Εγώ δεν έχω πρόβλημα με το να εκφέρεις την αποψάρα σου εσύ και ο όποιος άλλος, έχω όμως θέμα όταν βαφτίζεις την αποψάρα σου "αξιοκρατία".
Η αξιοκρατια λεει οτι ενας καλος αθλητης δεν εχει το δικαιωμα να γινει αξιωματικος των ΕΔ,να μπει σε σχολη χωρις εξετασεις ή να παρει αδεια πρακτορειου ΟΠΑΠ,απλως και μονο επειδη ειναι καλος,οπως αντιστοιχα ενας καλος αξιωματικος,μαθητης ή προποτζης δεν εχει το δικαιωμα να μπει στην εθνικη ομαδα,απλως και μονο επειδη ειναι καλος.
Αλλιως κρινεται ενας αθλητης και αλλιως ενας αξιωματικος ή μαθητης.
Αυτο ειναι κατι αντικειμενικο.
είναι παπαριές.Λαχουρένιος έγραψε:Η γνωμη του κοσμου δεν με αφορα,γιατι ο κοσμος θεωρει και τα πρωταθληματα της Ολυμπιακαρας γνησια και τον Ανδρεα Παπανδρεου τον καλυτερο πολιτικο εβερ.

Admin έγραψε:Εν ολίγοις, επειδή η μπούρδα των Ολύμπικ Γκέημς υπάρχει πολλά χρόνια και έχει πολλούς φανς, παύει να είναι μπούρδα.
Και η Γιουροβίζιον υπάρχει πολλά χρόνια και έχει πολλούς φανς (και εκτός Ευρώπης), άρα να κάνουμε την Παπαρίζου συνταγματάρχη και την Καλομοίρα λοχαγό.
Η σκοποβολή ο καθένας καταλαβαίνει ότι είναι πρωτίστως θέμα ικανότητας. Το τρέξιμο πχ το κάνει ο καθένας κι εκεί ο πιο δυνατός κερδίζει. Οπότε καταλαβαίνεις πόσο ρόλο παίζει εκεί το αναβολικό.
Δεν θα το ελεγα αξιοκρατία. Απλή λογική είναι ότι ένας αθλητής δεν μπορεί να πρόσφερει κάτι στο στρατό. Αδικία θα έλεγα ότι είναι και κυρίως παραλογισμός.
Εγώ πάντως θα αισθανθώ υπερηφάνεια όταν μάθω ότι τα ελληνικά αναβολικά κάνουν καλύτερη δουλειά από τα αμερικάνικα και τα κινέζικα.



«Ήρθα να τρέξω για 7 εκατομμύρια πεινασμένους Έλληνες», ήταν τα λόγια του όταν έφτασε στην Αμερική.
Και αυτό έκανε. Η νίκη του ήταν η αιτία που φωταγωγήθηκε η Ακρόπολη ξανά μετά από την κατοχή και οι Έλληνες, παρά τον εμφύλιο πόλεμο, βγήκαν στους δρόμους να πανηγυρίσουν.
Για να τρέξει στη Βοστώνη πούλησε τα έπιπλα του σπιτιού του
Γεννήθηκε το 1910 στην Πάφο της Κύπρου από μια αγροτική οικογένεια. Στα δεκατέσσερά του παράτησε το σχολείο και αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα.
Ξεκίνησε να εργάζεται για την «Ηλεκτρική εταιρεία» σημερινή ΔΕΗ, αλλά δεν σταμάτησε να ασχολείται με το τρέξιμο που αγαπούσε από μικρό παιδί.
Συμμετείχε σε αθλητικές ομάδες της πόλης και έτρεχε σε αγώνες για λογαριασμό του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Η λαμπρή καριέρα που θα ακολουθούσε διαφάνηκε όταν ξεπέρασε την επίδοση του μεγαλύτερου έλληνα δρομέα, Σπύρου Λούη, η οποία κρατούσε 40 χρόνια.
Ο ίδιος ο Λούης φέρεται να του είπε μετά την κατάρριψη του ρεκόρ του: «Παιδί μου Στέλιο, να τρέχεις πάντα, γιατί εμείς οι Έλληνες γεννηθήκαμε για να τρέχουμε. Μόνο έτσι καταφέραμε να ζήσουμε τόσους αιώνες».
Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Αγώνες και το 1936 ταξίδεψε στη ναζιστική Γερμανία για να τρέξει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, συμμετοχή η οποία αργότερα θα του έσωζε τη ζωή.
Το ξέσπασμα του πολέμου το 1940 τον βρίσκει αντιμέτωπο με τη φτώχεια και την πείνα. Εκείνη την περίοδο παντρεύτηκε τη γυναίκα του και σταμάτησε τον αθλητισμό, καθώς προείχε η επιβίωση.
Τα χρόνια της κατοχής οι Γερμανοί τον συνέλαβαν μαζί με άλλα 49 άτομα. Ο Κυριακίδης ήταν ο μοναδικός που γλίτωσε την εκτέλεση, επειδή ο γερμανός αξιωματικός, παλιός δρομέας, όταν έμαθε ότι είχε τρέξει στους Ολυμπιακούς, διέταξε να τον ελευθερώσουν .
Μαραθώνιος της Βοστώνης
Πρώτη φορά έτρεξε στον μαραθώνιο της Βοστώνης το 1938, αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει, εξαιτίας των παπουτσιών που φορούσε.
Οι ομογενείς του είχαν αγοράσει τα παπούτσια του αγώνα, αλλά επειδή ήταν καινούργια του μάτωσαν τα πόδια.
Το 1946 αποφάσισε να επιστρέψει στη Βοστώνη και να λάβει μέρος στον 50ο μαραθώνιο.
Παρά τη φτώχεια και το γεγονός ότι η χώρα δεν του κάλυπτε τα έξοδα, πούλησε έπιπλα του σπιτιού του και με την οικονομική βοήθεια που του πρόσφερε η «Ηλεκτρική εταιρεία», αγόρασε τα εισιτήρια για την Αμερική.
Όταν έφτασε στην Βοστώνη, οι γιατροί αρνήθηκαν να τον αφήσουν να τρέξει. Ήταν τόσο αδύνατος από την πείνα της κατοχής, που δεν πίστευαν ότι θα αντέξει.
Ο Κυριακίδης υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση ότι φέρει ο ίδιος την ευθύνη αν του συμβεί κάτι.
Στις 20 Απριλίου 1946, οι αθλητές πήραν τις θέσεις τους στο σημείο εκκίνησης. Ανάμεσα στους δρομείς ήταν και ο κορυφαίος Αμερικανός Τζόνι Κέλι. Ο Κυριακίδης έμεινε πίσω τα πρώτα χιλιόμετρα, για να εξοικονομήσει ενέργεια για το τέλος. Σιγά σιγά ξεκίνησε να ανεβάζει ταχύτητα και να προσπερνάει τους υπόλοιπους δρομείς.
1946, ο Κυριακίδης τερματίζει πρώτος
Στο 40ο χιλιόμετρο άφησε πίσω του και τον Αμερικανό. Λίγα μέτρα πριν το τέλος, ομογενείς και δημοσιογράφοι τον ενθάρρυναν για τη νίκη.
Ανάμεσα στους θεατές ήταν ένας Έλληνας, ο οποίος του φώναξε: «Για την Ελλάδα, Στέλιο μου, για τα παιδιά σου».
Τους είχε περάσει όλους και τερμάτισε πρώτος με χρόνο ρεκόρ, το οποίο διατηρήθηκε μέχρι την δεκαετία του ’60.
Το «Πακέτο Κυριακίδη»
«Πώς θα μπορούσα να νικήσω εγώ έναν τέτοιο αθλητή; Εγώ αγωνιζόμουν μόνο για τον εαυτό μου. Αυτός αγωνιζόταν για μια ολόκληρη πατρίδα.», αυτά ήταν τα λόγια του Τζον Κέλι όταν τον ρώτησαν γιατί έχασε από τον Έλληνα.
Πράγματι ο Κυριακίδης με το τέλος του αγώνα δεν ξέχασε τις δοκιμασίες και τον εμφύλιο των Ελλήνων. Αντί για προσωπικά δώρα από τους Αμερικανούς ζήτησε να βοηθήσουν τη χώρα.
Μεγάλη οικονομική βοήθεια και είδη πρώτης ανάγκης συγκεντρώθηκαν από τους ομογενείς και έφτασαν στην Ελλάδα με την ονομασία το «πακέτο Κυριακίδη».
Κι ενώ η χώρα μαστίζονταν από τις εμφύλιες διαμάχες, όταν επέστρεψε από την Αμερική στις 23 Μαΐου 1946, χιλιάδες λαού ξεχύθηκε στους δρόμους για να τον υποδεχτεί.
Στην πόλη της Βοστώνης έχει στηθεί άγαλμα που τον απεικονίζει να τρέχει και δίπλα του να στέκεται ο Σπύρος Λούης.
Το άγαλμα του Στέλιου Κυριακίδη και του Σπύρου Λούη στη Βοστώνη
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... l?spref=fb

Diego έγραψε:α) Μια μπούρδα παύει να είναι μπούρδα όταν
1)αντέχει στο χρονο
2)υπάρχουν δισεκατομμυρια ανθρωπων που καιγονται για αυτην, ετοιμοι να
3)θυσιασουν χρονο, κοπο και χρημα για παρτη της.
Αυτη ειναι η διαφορα με το μπιγκ μπραδερ και τους ΟΑ και οσο επιμενεις να τα μπερδευεις, πεφτεις στην εκτιμηση μου. Απαντησα σοβαρα σε μια παραγραφο σε προηγουμενη αναρτηση περι των ΟΑ, οσο κανετε πως δεν το αντιλαμβανεστε απλα παίζουμε την κολοκυθιά εδώ πέρα.
