ΜΠΕΤΑΤΖΗΣ έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:
Aυτο που περιγραφεις ειναι τροποι για να καλυτερευσει καποιος την ηδη υπαρχουσα επιχειρηση. Εγω σου λεω κατα ποσο ενας επιχειρηματιας τετοιου μικρου μεγεθους μπορει πχ απο ρουχας να γινει σουβλατζης, ψιλικατζης ή να τα σηκωσει ολα και να τρωει απο τα ετοιμα.
Δεν εχω δει να συμβαινει αυτο ποτε, και πιστευω πως ουτε αντικειμενικα υπαρχει η δυνατοτητα.
Αυτο που υπηρχε σαν δυνατοτητα ειναι να κραταει περισσοτερες καβατζες προ κρισης ωστε να εχει λιπος για μετα, αλλα οι περισσοτεροι τα εριχναν σε πολυτελειες ή ακινητα.
Αυτός που δεν έχει Know how δεν μπορεί πλέον να γίνει ούτε ρουχάς ,ούτε σουβλατζής ,ούτε τίποτα.
Ηδη απ τα 90ς ήταν καταδικασμένος όποιος πούλαγε χωράφι και άνοιγε ρουχάδικο ,σουβλατζίδικο , καφετέρια ,καλλυντικά κλπ κλπ κλπ. Κάθε μα κάθε δουλειά απαιτεί γνώση ,οπότε πρέπει να λιώσεις σόλες πριν ακόμη και σαν παραγιός για να μάθεις πώς γίνεται και να έχεις ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Πχ δεν επιβιώνεις αν ασχολείσαι με εστίαση και αγοράζεις πρώτη ύλη λιανική. Με απλά λόγια σουβλατζής που του στήνει ο χασάπης τον γύρο και τα σουβλάκια δε θα επιβιώσει .
Από αυτά που έχω δει αναγνωρίζω αυτό που γράφει ο λαχουρ.
- Εταιρεία εισαγωγής και πώλησης μηχανολογικού εξοπλισμού για εργοστάσια, πλοία, ξενοδοχεία κλπ μεγέθους 30-40 υπαλλήλων τα τελευταία χρόνια έμαθα πως κατά 30-40% ξεκίνησε να εισάγει παιδικά παιχνίδια !
- Εταιρεία ναυπηγικων μελετών και υπηρεσιών τα τελευταία χρόνια μαθαίνω πως έχει αρχίσει να κάνει εισαγωγές ιατρικού εξοπλισμού !
- Εταιρεία ναυπηγικων μελετών και υπηρεσιών εδω και αρκετά χρόνια κάνει παράλληλα οινοπαρασκευή και εμφιάλωση κρασιών από κτήματα κάπου στην Ήπειρο !
+ 1,2 περιπτώσεις
Αντίθετα ο κλασικός ΕΕ δεν έχει τέτοιες επιλογές, και παίζει μπάλα σε άλλες διαστάσεις. Π.χ. στα σουβλατζίδικα και στις καφετέριες αυτοί που επιβιώνουν είναι όσοι πρόφτασαν πριν την κρίση να αγοράσουν τον χώρο οπότε δεν έχουν τα εξωφρενικά ενοίκια που κλείνουν τους ανταγωνιστές τους. Επίσης ακόμα και στα e-shop υπάρχει ολόκληρος πάνρευστος χαοτικός λαβυρινθος για την χρήση σε πλατφόρμες πετυχημένης διαφήμισης στο ίντερνετ.
Ο ΕΕ αν πέσει έξω, έχει επιλογές πείνας - επιδόματος. π.χ. γνωστός δεν άντεξε ανταγωνισμό ενοικίων έκλεισε το σουβλατζίδικο και νοικιάζει ταξί 10-12 ωρες για να βγάζει καθαρα 6-7 κατοστάρικα.
Προφανώς υπάρχουν και ΕΕ με πιο εξειδικευμένες γνώσεις και περισσότερες επιλογές (π.χ. περίπτωση οικονομοτεχνικού που συνδυάζει υπηρεσίες πληροφορικής) αλλά η διαφορά που εντοπίζω είναι η έλλειψη σταθερότητας.
Μια επιχείρηση μπορεί από μια υποφερτή στροφή να δημιουργήσει συνθήκες σταθερότητας 10ετίας. Ένας ΕΕ από μια "στροφή"=πρόσθετη επιλογή άντε να του βγει για 2-3 χρόνια.
Το καθεστώς μονιμότητας φαντάζει απλά άλλη κοσμοθεώρηση ζωής ...