Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Τα θέματα εσωτερικής πολιτικής.
Άβαταρ μέλους
Ραν ταν πλαν
Kalamata Lover
Kalamata Lover
Δημοσιεύσεις: 13629
Τοποθεσία: Καλαμάτα

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό Ραν ταν πλαν » 10 Σεπ 2017, 13:37

pluton έγραψε:Αυτά δεν γράφω .... .


και που τα γράφεις τι έγινε; πήξε γιατί μισο-κομμουνιστές έχουν την εξουσία στην ελλάδα. όπου να ναι ερχόμαστε και μεις οι ολόκληροι.:fico:
0 .
Εθνικόφρων σταλινικός κομμουνιστής.

Άβαταρ μέλους
Άρης Κλάρας
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 4284

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό Άρης Κλάρας » 18 Σεπ 2017, 22:30

Δευτέρα, 18 Σεπτέμβριος 2017
Ομολογία ενός πρώην κομμουνιστή: "Γιατί πάντα θέλαμε περισσότερους μετανάστες"

Εικόνα
Σοκαριστική ομολογία
Ο Peter Hitchens πρώην οπαδός της ριζοσπαστικής αριστεράς, μέλος των Τροτσκιστικών σοσιαλιστών από το 1969 έως το 1975, σήμερα γνωστός δημοσιογράφος, έχοντας μετανιώσει για το παρελθόν του, γράφει στην Mail on Sunday την ομολογία του και ταυτόχρονα καταγγέλλει: "Πως εγώ είμαι εν μέρει υπεύθυνος για την μαζική μετανάστευση."

Όταν ήμουν ένας μαρξιστής επαναστάτης, είμασταν όλοι υπέρ της όσο δυνατόν μεγαλύτερης μετανάστευσης. Όχι γιατί μας άρεσαν οι μετανάστες, αλλά γιατί δεν μας άρεσε πως ήταν η Βρετανική κοινωνία. Είδαμε τους μετανάστες -από οποιοδήποτε μέρος- ως συμμάχους ενάντια στην συντηρητική κοινωνία που ήταν ακόμη η χώρα μας στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Θέλαμε να τους χρησιμοποιήσουμε σαν λοστό. Επίσης, μας άρεσε να αισθανόμαστε ''ανώτεροι'' από τους κοινούς ανθρώπους - συνήθως των πιο φτωχών ζωνών της Μ. Βρετανίας- που είδαν τις συνοικίες τους να μεταμορφώνονται ξαφνικά σε δήθεν ''σφύζουσες κοινότητες''. Εάν είχαν το κουράγιο να εκφράσουν τις πιο ήπιες αντιρρήσεις, αμέσως τους κατηγορούσαμε για ''ρατσισμό''. Ήταν εύκολο.

Εμείς οι επαναστάτες φοιτητές, δεν ζούσαμε σε τέτοιες πολυεθνικές περιοχές, αλλά προερχόμαστε, από όσο μπόρεσα να δω, ως επί το πλείστον από τις πλούσιες ζώνες και τα πιο όμορφα μέρη του Λονδίνου. Όμως εμείς το κάναμε σαν περιπλανώμενοι χωρίς ευθύνες και πρόσκαιρα, δεν είχαμε παιδιά. Μπορούσαμε να ζούμε σε ''μέρη που έσφυζαν'' για μερικά (συνήθως άθλια) χρόνια, στην μέση της σήψης και των υπερχειλισμένων κάδων. Όχι όπως οι ιδιοκτήτες των κατοικιών, ή όπως οι γονείς των παιδιών σε σχολική ηλικία, ή όπως οι ηλικιωμένοι που ελπίζουν σε λίγη γαλήνη στο τέλος της ζωής τους.

Όταν αποφοιτήσαμε από το πανεπιστήμιο και αρχίσαμε να κερδίζουμε σοβαρά χρήματα, γενικά κατευθυνθήκαμε προς τις ακριβές περιοχές του Λονδίνου και γίναμε πολύ απαιτητικοί όσον αφορά που και με ποιόν τα παιδιά μας πήγαιναν σχολείο, μία επιλογή που αρνηθήκαμε στους φτωχούς της πόλης, εκείνους που χλευάζαμε ως ''ρατσιστές''. Ενδιαφερθήκαμε και φροντίσαμε για την μεγάλη σιωπηλή επανάσταση που ήδη τότε άρχιζε να μεταμορφώνει την ζωή των φτωχών άγγλων; Όχι, για εμάς σήμαινε ότι ο πατριωτισμός και η παράδοση μπορούσαν πάντα να χλευάζονται ως ρατσισμός. Σήμαινε επίσης, δούλους με χαμηλό κόστος για τους πλούσιους της νέας προνομιούχας μεσαίας τάξης, για πρώτη φορά από το 1939, όπως και φθηνά εστιατόρια και- στη συνέχεια φθηνούς κατασκευαστές και υδραυλικούς που έκαναν μαύρη εργασία.

Δεν ήταν οι δικοί μας μισθοί που μειώθηκαν από την μετανάστευση, ή το επάγγελμα μας που κατέληγε εκτός αγοράς. Οι μετανάστες δεν έκαναν –και δεν κάνουν- το είδος της εργασίας που κάναμε εμείς. Δεν ήταν μία απειλή για εμάς, αλλά για τον απλό κόσμο. Η μόνη απειλή για εμάς, μπορούσε να έλθει από αυτούς που είχαν υποστεί βλάβη, από τον Βρετανικό λαό, αλλά μπορούσαμε πάντα να καταπνίγουμε τις διαμαρτυρίες του, φωνάζοντας ότι είναι ''σύγχρονοι φασίστες''.

Έμαθα από αυτό, τι υποκριτής σνομπ και αλαζόνας ήμουν (και το ίδιο ήταν το μεγαλύτερο μέρος των επαναστατών συντρόφων μου). Είδα μέρη που γνώριζα και στα οποία αισθανόμουν σαν στο σπίτι μου, εντελώς αλλαγμένα μέσα σε λίγα χρόνια. Φαντάστηκα πως θα ήταν, να είχα μεγαλώσει σε μία από εκείνες τις περιοχές, μπλοκαρισμένος σε μία ελεεινή συνοικία όπως ένας οποιοσδήποτε Άγγλος, ανάμεσα σε στενά δρομάκια όπου οι γείτονες μου μιλούσαν μία διαφορετική γλώσσα. Και λίγο λίγο άρχισα να γίνομαι μοναχικός, ένας ανασφαλής ξένος σε ένα κόσμο που γνώριζα, αλλά που δεν αναγνώριζα πια. Ένοιωσα βαθιά, απελπισμένα λυπημένος για εκείνα που έκανα και γιατί δεν είπα τίποτα προς υπεράσπιση εκείνων των οποίων οι ζωές αναστατώθηκαν, χωρίς να τους έχει ζητηθεί ποτέ η άδεια, και που προειδοποιήθηκαν πολύ ξεκάθαρα ότι, εάν διαμαρτύρονταν, θα τους περιφρονούσαν και θα τους περιθωριοποιούσαν. Θα τους αποκαλούσαν ''ρατσιστές''.

theodotus
http://www.el.gr/n-w-o/atzenta-2030/169 ... metanastes
0 .

Άβαταρ μέλους
Άρης Κλάρας
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 4284

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό Άρης Κλάρας » 23 Σεπ 2017, 05:07

20|09|2017
Το ξεχασμένο Ολοκαύτωμα - Οταν ο Στάλιν άφησε 4 εκατ. ανθρώπους να πεθάνουν από την πείνα.

Εικόνα
Ενα νέο βιβλίο «Red Famine: Stalin's War on Ukraine», της Ανν Απλμπάουμ, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για την ευθύνη του Στάλιν για το τι συνέβη το 1933 στην Ουκρανία.

Καλοκαίρι του 1933 σε ένα χωριό της Ουκρανίας. Ενα μικρό αγόρι ξυπνά κοντά σε μία σόμπα τρομερά πεινασμένο. «Μπαμπά, θέλω να φάω. Μπαμπά!», φώναξε. Κανείς, όμως, δεν απάντησε.

Το σπίτι ήταν κρύο και το αγόρι πήγε στον πατέρα του, που μάλλον κοιμόταν. Είχε «αφρούς κάτω από τη μύτη του», θυμάται. «Αγγιξα το κεφάλι του, ήταν κρύο».

Λίγο αργότερα, ένα καροτσάκι φορτωμένο με πτώματα έφτασε στο σπίτι με δύο άνδρες να βάζουν το σώμα του πατέρα σε έναν σάκο και να το ρίχνουν σε αυτό. Εφυγαν.

Το αγόρι μπορεί να έμεινε μόνο, να κοιμόταν σε στάβλους, να μάζευε με το ζόρι σπόρους, ωστόσο, με κάποιον τρόπο επιβίωσε.

Ωστόσο, δεν ήταν το ίδιο τυχεροί περίπου 4 εκατ. συμπατριώτες του Ουκρανοί.

Εικόνα
Ο λιμός που έπληξε την Ουκρανία στα τέλη του 1932 και το 1933 ήταν μία από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες πληγές στην ευρωπαϊκή ιστορία, αν και στη Δύση λίγοι το γνωρίζουν. Για την ίδια την Ουκρανία, το Γολοντομόρ, που στην κυριολεξία σημαίνει «εξολόθρευση από την πείνα», θεωρείται συχνά κάτι παρόμοιο με το Ολοκαύτωμα, μια γιγαντιαία επιχείρηση δολοφονίας εκατομμυρίων ανθρώπων.

Και πίσω από αυτήν, δεν είναι μόνο ο Στάλιν και η ιδέα του προγράμματος κολεκτιβοποίησης που εφαρμόστηκε, αλλά μια στρεβλωμένη ιδεολογία, που επιδιώκει να επανατοποθετήσει μια αγροτική κοινωνία βάσει ενός ουτοπικού κομμουνιστικού σχεδίου.

Οι εικόνες από τότε συγκλονιστικές. Πεινασμένα παιδιά, μαζικοί τάφοι ακόμη και κανιβαλισμός.

«Ημουν τόσο φοβισμένος από αυτό που είχε συμβεί που δεν μπορούσα να μιλήσω για αρκετές ημέρες», λέει μια γυναίκα που ρίχτηκε απο λάθος σε μαζικό τάφο. «Εβλεπα νεκρά σώματα στα όνειρά μου και ούρλιαζα», θυμάται.

Σήμερα, παρά τα απίστευτα που έχουν διαδραματιστεί, εξακολουθούν να υπάρχουν και εκείνοι που αρνούνται τον μεγάλο λιμό της Ουκρανίας. Στη Ρωσία, ο άνθρωπος που έφερε την πείνα, ο Στάλιν, παρουσιάζεται ως ένας ηγέτης άξιος θαυμασμού, που έφτασε τη Ρωσία ψηλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μάλιστα, πριν από λίγα χρόνια, ο Πούτιν σε συνέντευξη Τύπου δήλωσε πως δεν υπήρχε τίποτα κακό με την αποκατάσταση αγαλμάτων ενός ανθρώπου που αφαίρεσε εκατομμύρια ζωές. Ο Στάλιν, όπως ισχυρίστηκε, δεν ήταν διαφορετικός από τον Βρετανό Ολιβερ Κρόμγουελ, μια σύγκριση απλώς ανακριβής.

Σύμφωνα με την Daily Mail, ωστόσο, το βιβλίο Red Famine: Stalin's War on Ukraine της Ανν Απλμπάουμ δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για την ευθύνη του Στάλιν για το τι συνέβη.

Οι ρίζες της πείνας γεννούν την βασανισμένη και αιματοβαμμένη σχέση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, πηγή διεθνούς έντασης και ανθρώπινου πόνου ακόμα και σήμερα.

Εικόνα

Η λέξη Ουκρανία σημαίνει «παραμεθόριος». Κάποτε ένα κομμάτι της άνηκε στην πολωνική-λιθουανική κοινοπολιτεία αλλά στην συνέχεια κατακτήθηκε από την ρωσική αυτοκρατορία. Από τότε, Ρώσοι εθνικιστές την βλέπουν ως αναπόσπαστο μέρος της ευρασιατικής τους κυριαρχίας και ακόμη και σήμερα οι υπερασπιστές του Πούτιν την αποκαλούν συχνά «Νέα Ρωσία» ή «Μικρή Ρωσία».

Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, η Ουκρανία έκανε μια προσπάθεια για ελευθερία, μόνο για να συντριβεί από τον Κόκκινο Στρατό και μετατράπηκε σε δημοκρατία της νέας Σοβιετικής Ενωσης. Ωστόσο, τόσο ο Λένιν, όσο και ο Στάλιν έβλεπαν την Ουκρανία με δυσπιστία.

Οι Ουκρανοί ήταν τόσο διαφορετικοί... Επέμειναν να μιλούν τη δική τους γλώσσα, οι αγρότες ήταν συντηρητικοί, διατηρούσαν τις παραδόσεις τους και δεν ήταν καθόλου ενθουσιώδεις για το λαμπρό μαρξιστικό μέλλον που οι βασιλιάδες του Κρεμλίνου υποσχέθηκαν να οικοδομήσουν.

Και τότε, στο τέλος της δεκαετίας του ‘20 ήρθε η καταστροφή. Αποφασισμένος να εδραιώσει τη διακυβέρνησή του και ανυπόμονος να «σπάσει» την αγροτική αντίσταση και να κινηθεί προς την Ουτοπία, ο Στάλιν διέταξε την κολεκτιβοποιήση ολόκληρης της σοβιετικής υπαίθρου.

Η αρχή ήταν απλή. Οι πλουσιότεροι αγρότες έπρεπε να «σπάσουν» με λιμοκτονία, δολοφονία ή εξορία, ενώ οι υπόλοιποι θα βρίσκονταν σε έργα τεράστιας κρατικής εκμετάλλευσης, όπου θα εργάζονταν ασταμάτητα για το μεγαλύτερο σοβιετικό αγαθό αντί για το ιδιωτικό κέρδος.

Η κίνηση συλλογικότητας είχε όλα τα αποτυπώματα του Στάλιν. Ενας άλλος σοβιετικός ηγέτης θα μπορούσε να προχωρήσει με μεγαλύτερη προσοχή και η αλήθεια είναι πως μερικοί πίστευαν πως πάει πολύ γρήγορα.

Ο Στάλιν υποστήριξε πως η συλλογικότητα ήταν απλά ένας καλός μαρξισμός. Αν ήθελαν να οικοδομήσουν σοσιαλισμό στη γη, είπε, έπρεπε, να «σπάσουν» τους αγρότες. Πώς θα μπορούσαν να έχουν μια πραγματικά σοσιαλιστική κοινωνία, εάν εξακολουθούσαν να επιτρέπουν στους ανθρώπους να εκμεταλλεύονται για τον εαυτό τους και να κερδίσουν χρήματα;

Αυτό που ακολούθησε ήταν τρομακτικό. Την ώρα που η σκληρή ομάδα του Στάλιν περιπλανιόταν στη γόνιμη ουκρανική γη, αρπάζοντας τους καρπούς που μπορούσαν να πουληθούν στο εξωτερικό (κάτι που του επέτρεπε να αγοράσει τα βιομηχανικά μηχανήματα που ήθελε απεγνωσμένα), υπήρχαν αναφορές για αυξανόμενες δυσκολίες στη Μόσχα.

Την άνοιξη του 1932, μυστικές αστυνομικές αναφορές ήταν γεμάτες με χωρικούς που έψαχναν για φαγητό, παιδιά πρησμένα από την πείνα, ακόμη και για άψυχα σώματα που κείτονταν στους δρόμους ουκρανικών πόλεων.

Ωστόσο, ο Στάλιν δεν έκανε τίποτα. Μακριά από τη βοήθεια των βασανισμένων, κατηγορούσε τους Ουκρανούς εθνικιστές, λέγοντας στις μυστικές υπηρεσίες να ψάξουν για κρυφές προμήθειες σιτηρών και μάλιστα διέταξε να υπάρξουν μαύρες λίστες αγροκτημάτων και χωριών.

Εν μέρει, αυτό έδειξε τη νοσηρή υποψία του για τις φιλοδοξίες ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, κάτι που είχε κοινό με τους τσάρους προκατόχους του και μάλιστα και με τη σημερινή ρωσική ηγεσία. Αυτό βέβαια αντανακλούσε και τη μαρξιστική νοοτροπία του, η οποία είδε ταξικούς εχθρούς παντού και αντιμετώπιζε τους απλούς ανθρώπους ως πιόνια σε ένα σκληρό ιδεολογικό παιχνίδι.

Εικόνα

Κάπως έτσι η πείνα έγινε λιμοκτονία.
Η συγγραφέας περιγράφει: Καθώς το σώμα λιμοκτονεί, καταναλώνει από τις αποθήκες γλυκόζης και στη συνέχεια «τρώει» λίπη. Στο τρίτο στάδιο, μερικές εβδομάδες αργότερα, συνεχίζει με τις πρωτεΐνες, απομονώνοντας ιστούς και μυς. Τελικά, το δέρμα γίνεται λεπτό, τα μάτια φουσκώνουν, η κοιλιά πρήζεται. Ο θάνατος προέρχεται είτε από την πείνα είτε από λοιμώξεις, όπως πνευμονία ή τύφος.

Μαζί με τα εκατομμύρια ανθρώπων που πέθαιναν, έσβηνε και η ανθρωπιά. Η Απλμπάουμ αναφέρει χαρακτηριστικά την περίπτωση ενός 15χρονου κοριτσιού που ζητιάνευε έξω από έναν φούρνο. Την ώρα που περνούσαν οι περαστικοί, ζητούσε μερικά ψίχουλα. Τελικά, ρώτησε τον καταστηματάρχη, ωστόσο, εκείνος της φώναξε και τη χτύπησε, με αποτέλεσμα η μικρή να πέσει κάτω.

«Σήκω», φώναζε ο καταστηματάρχης, χτυπώντας την. «Πήγαινε σπίτι και δούλεψε», έλεγε. Το κορίτσι, όμως, δεν κουνιόταν, είχε πεθάνει.

Μερικοί άνθρωποι στην ουρά άρχισαν να κλαίνε. «Κάποιοι το παίρνουν πολύ συναισθηματικά», είπε ο καταστηματάρχης. «Είναι εύκολο να εντοπιστούν οι εχθροί των ανθρώπων».

Στην πόλη Βίνιτσα, ένας πατέρας προσπάθησε να σκοτώσει τα πεινασμένα του παιδιά, ανάβοντας φωτιά και μπλοκάροντας την καμινάδα. Οταν φώναζαν για βοήθεια, τα έπνιξε με τα ίδια του τα χέρια.

Υπάρχουν ακόμη ιστορίες για περιπτώσεις κανιβαλισμού. Σε ένα χωριό, η αστυνομία συνέλαβε έναν άνδρα που τρελάθηκε, όταν πέθανε η σύζυγός του. Ενας γείτονας τον ρώτησε γιατί φαινόταν καλύτερα από τους άλλους, με τον άνδρα να του λέει: «Εφαγα τα παιδιά μου. Και αν μιλάς πολύ, θα φάω και εσένα».

Οπως αναφέρει το βρετανικό δημοσίευμα, το εάν η πείνα μετρά για γενοκτονία παραμένει μια αμφιλεγόμενη ερώτηση. Οι Ουκρανοί λένε συχνά «ναι». Οι Ρώσοι και οι συμπαθούντες αυτών λένε «όχι». Κατά μία έννοια αυτό το ζήτημα είναι άσχετο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι, ως αποτέλεσμα της πολιτικής του Στάλιν, εκατομμύρια ζωές χάθηκαν.

Εικόνα

Από δυτικής άποψης, αυτό που είναι πραγματικά επαίσχυντο, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η Daily Mail, είναι πως πολλοί εξωτερικοί παρατηρητές αρνήθηκαν να δεχτούν την αλήθεια ή προσπάθησαν σκόπιμα να την καλύψουν. Στη βρετανική Αριστερά υπήρχαν αρκετοί υποστηρικτές της βαρβαρότητας του Στάλιν, που έκαναν λόγο για «νέο πολιτισμό».

Μια γενναία εξαίρεση ήταν ο Ουαλός συγγραφέας Γκάρετ Τζόουνς, ο οποίος ταξίδεψε στην Ουκρανία τον Μάρτιο του 1933 και επέστρεψε για να μιλήσει για την «καταστροφική» πείνα. Σχεδόν αμέσως, ο άνδρας των New York Times στη Μόσχα και βραβευμένος με Πούλιτζερ Ουόλτερ Ντουράντι δημοσίευσε απάντηση με τίτλο «Οι Ρώσοι πεινάνε αλλά δεν λιμοκτονούν». Ο Ντουράντι ισχυρίστηκε πως δεν υπήρξε πείνα και πως οι αναφορές του Τζόουνς ήταν στο πλαίσιο προπαγάνδας της βρετανικής κυβέρνησης.

Ο Ντουράντι, ο οποίος ζούσε σε πολυτελές διαμέρισμα της Μόσχας, όμως, δεν στάθηκε μόνο εκεί. Λίγους μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1933, είπε στους Αμερικανούς αναγνώστες: «Οποιαδήποτε αναφορά περί λιμού στη Ρωσία είναι σήμερα μια υπερβολή ή κακοήθης προπαγάνδα».

Ακόμη και σήμερα, υπάρχουν εκείνοι στην Αριστερά που εξακολουθούν να δικαιολογούν τον Στάλιν. Ενας από αυτούς είναι και ο επικεφαλής Τύπου του Τζέρεμι Κόρμπιν, Σίουμας Μάιλν. Οπως λέει, οι άνθρωποι θα πρέπει να σταματήσουν να μιλούν για τα θύματα του Στάλιν. Αντ’ αυτού θα πρέπει να θυμούνται «τον κομμουνισμό στη Σοβιετική Ενωση, στην ανατολική Ευρώπη και αλλού για την εκβιομηχάνιση, τη μαζική εκπαίδευση, την ασφάλεια στην εργασία και τις τεράστιες προόδους στην κοινωνική ισότητα και την ισότητα των φύλων».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Daily Mail, αυτό αποτελεί προσβολή στα εκατομμύρια ανθρώπων που πέθαναν στην Ουκρανία και το γεγονός πως προέρχεται από τον επίσημο εκπρόσωπο του Τζέρεμι Κόρμπιν είναι απλώς ντροπιαστικό.

Το βιβλίο της Απλμπάουμ, η οποία έκανε εκτενή έρευνα σε ρωσικά και ουκρανικά αρχεία, δεν δίνει περιθώρια αμφιβολίας για την ευθύνη του Στάλιν και των κομμουνιστικών συμμάχων του.

Δημοσκόπηση σε 1.600 Ρώσους πριν από τρεις μήνες έδειξε πως το 38% θεωρεί τον Στάλιν, τον μεγαλύτερο Ρώσο όλων των εποχών, με τον Πούτιν να ακολουθεί με 34%. Αυτό λέει τη δική του ιστορία.

Οσο για τους Ουκρανούς βλέπουν το Γολοντομόρ ως κεντρική στιγμή στη σύγχρονη πολιτική και πολιτιστική τους ιστορία, ένα σύμβολο ταλαιπωρίας τους στα ρωσικά χέρια αλλά και ένα κίνητρο για την εθνική τους αυτοδιάθεση.

«Δεν μπορούμε να είμαστε ειρηνικά στους τάφους μας», εξηγεί ο Ουκρανός ποιητής και πολιτικός αντιφρονούντας Μίκολα Ρουνέκο, ξαναζωντανεύοντας το Γολοντομόρ. «Εμείς, οι νεκροί, δεν μπορούμε να αναπαυτούμε εν ειρήνη.

Δεν μπορούμε να επαναφέρουμε τα θύματα του Στάλιν. Αλλά στη μνήμη τους, ίσως μπορούμε να τους βοηθήσουμε να αναπαυτούν».
Πηγή: Daily Mail

Εικόνα
Φωτογραφίες: AP Photo/Mykola Lazarenko, Presidential Press Service, Pool , AP & Wikipedia
http://www.iefimerida.gr/news/363615/xe ... -tin-peina
0 .

Άβαταρ μέλους
ВладимирВладимирович
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 9706
Τοποθεσία: ГуляйПоле

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό ВладимирВладимирович » 23 Σεπ 2017, 11:26

:s_bored
Δεν βαρεθηκατε να ποσταρετε τις ιδιες μαλακιες;
0 .
ΤΣΠΡΤΚ ΓΜΣ

Άβαταρ μέλους
Λαχουρένιος
Ultimate Stalker
Ultimate Stalker
Δημοσιεύσεις: 49654
Τοποθεσία: Γεφυρα

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό Λαχουρένιος » 23 Σεπ 2017, 11:52

O Wild Rebel με το γαλατακι απο το βυζι της μαμας ΝΔ στο στομα του κατακρινει ενα καθεστως που εδωσε εργασια, υγεια, παιδεια και πολιτισμο στους πολιτες του

Αλλα νταξει οταν εχεις ηδη για πατερουλη τον Κουλη, τον Σαμαρα κλπ ειναι ευκολο να το παιζεις υπερανω και φιλελε στους ανθρωπους που δεν εχουν βυσματα
0 .

Άβαταρ μέλους
Διάδοχος
Danchō
Danchō
Δημοσιεύσεις: 13240

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό Διάδοχος » 23 Σεπ 2017, 13:49

Russian support for Joseph Stalin hit the highest level in 16 years, reported RBK daily, citing the results of a survey by the Levada Center.

In the past year, support for Stalin rose from 37 percent to 46 percent.

https://www.rbth.com/news/2017/02/17/st ... oll-704083

:(
0 .
«Και η κουτσή Μαρία είναι εθνικιστές. Δηλαδή σε αυτό το επίπεδο; Εμείς είμαστε όλος ο πλανήτης!»

«Εμείς· οι Aλεξανδρείς, οι Aντιοχείς, οι Σελευκείς, κ’ οι πολυάριθμοι επίλοιποι Έλληνες Aιγύπτου και Συρίας, κ’ οι εν Μηδία, κ’ οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι. Με τες εκτεταμένες επικράτειες, με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών. Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά ώς μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ώς τους Ινδούς. Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!»

Άβαταρ μέλους
Άρης Κλάρας
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 4284

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό Άρης Κλάρας » 24 Σεπ 2017, 00:30

Λαχουρένιος έγραψε:O Wild Rebel με το γαλατακι απο το βυζι της μαμας ΝΔ στο στομα του κατακρινει ενα καθεστως που εδωσε εργασια, υγεια, παιδεια και πολιτισμο στους πολιτες του

Αλλα νταξει οταν εχεις ηδη για πατερουλη τον Κουλη, τον Σαμαρα κλπ ειναι ευκολο να το παιζεις υπερανω και φιλελε στους ανθρωπους που δεν εχουν βυσματα

Είσαι πολύ

Εικόνα
Εικόνα
1 .

Άβαταρ μέλους
nemo
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 17174

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό nemo » 24 Σεπ 2017, 19:25

πρωτα εθνικισμος /πατριδα και επειτα ολα τα αλλα

πραξεις και οχι λογια κενα
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου

Άβαταρ μέλους
Λαχουρένιος
Ultimate Stalker
Ultimate Stalker
Δημοσιεύσεις: 49654
Τοποθεσία: Γεφυρα

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό Λαχουρένιος » 24 Σεπ 2017, 19:34

Οπου πατριδα=....?
0 .

Άβαταρ μέλους
pluton
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 18419

Re: Μαύρα και κόκκινα εγκλήματα

Δημοσίευσηαπό pluton » 24 Σεπ 2017, 19:49

ВладимирВладимирович έγραψε::s_bored
Δεν βαρεθηκατε να ποσταρετε τις ιδιες μαλακιες;


Γιατί μαλακίες;

Νομίζεις ότι είναι μαλακίες;

Εμπρος λοιπόν ξεβράκωσέ τον, κάτι θα ξέρεις να πεις που δεν το ξέρουμε εμείς.... δεν πέθαναν από την πείνα εκατομμύρια άνθρωποι με σχέδιο από τους κομμουνιστές της Μόσχας;

Αν λέει ψέματα σε παρακαλώ γράψε μας την αλήθεια. Μαλακίες δεν είναι οι θάνατοι από πείνα εκατομμυρίων ανθρώπων.

Προσωπικά έχω διαβάσει το βιβλίο "ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ " 3η έκδοση του Λούντο Μαρτένς εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ σελίδες 435 που γράφει πράγματα με σκοπό να δικαιολογήσει τον Στάλιν.

Αντιγράφω μία παράγραφο :

(Ο Στάλιν θα πει 1928) απαντώντας στον Μπουχάριν..... "Στις γραμμές του κόμματος υπάρχουν άνθρωποι, που προσπαθούν να προσαρμόσουν, ίσως χωρίς να καταλαβαίνουν και οι ίδιοι, το έργο της σοσιαλιστικής μας ανοικοδόμησης στα γούστα και στις ανάγκες της σοβιετικής αστικής τάξης".

.....

Στα 1928 και 1929 μπαίνει αναγκαστικό δελτίο πρώτα στο ψωμί και μετά στην ζάχαρη, στο τσάι και στο κρέας..........

................

Θα πρέπει να σου πω ότι μπορώ να διαβάζω αριθμούς (χωρίς δικαιολογίες) και το βιβλίο αυτό της ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ έχει αριθμούς .... μίλησε λοιπόν εγώ θα σου απαντώ με νούμερα που έχει βάλει ο κομμουνιστικός εκδοτικός οίκος της ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».


Επιστροφή σε “Εσωτερική Πολιτική”