Πασιφάη έγραψε:Προσυπογράφω το κείμενό σου, απλά θεωρώ τον Θεοδωράκη αναξιόπιστο.
Χαίρομαι ρε συ.
Πάντως ούτε γω είμαι αξιόπιστος. Αυτό νιώθω. Στο λέω επειδή στο θέμα του Θεοδωράκη δεν στέκομαι με αυστηρή κάλυψη βασικών αρχών. Τι αξιοπιστία να απαιτήσω σε μία ζωή χαοτική ρε συ; Κάποτε μπορεί να νιώθουμε ότι η αξιοπιστία, η αξιοκρατία, η δημοκρατία και άλλα είναι το βασικό ή το κυρίαρχο ίσως. Κάποιες άλλες στιγμές νιώθεις ότι ο εγωισμός σου είναι το τελευταίο σου καταφύγιο και ότι στον κόσμο μόνο αυτό επικρατεί. Οπότε σε νοιάζει να αμυνθείς και να υποστηρίξεις το δικό σου εγωισμό μέσα σε αυτόν τον πόλεμο εγωισμών στον κόσμο. Υπάρχουν κι άλλες στιγμές. Όπου σημασία τελικά έχουν τα όνειρά σου. Τα εκφράζεις σε ότι γλώσσα σου έρθει, σε ανθρώπους που έχεις μπροστά σου ότι και να είναι. Και τα συνθέτεις έτσι ώστε να σε ικανοποιούν συνολικά. Όλες σου τις πεποιθήσεις.
Γι αυτό και δεν ακολουθάς πρωτόκολλα άλλων. Σχήματα που έχουν προδιαγράψει άλλοι και σε καλούν να είσαι σύμφωνος σε όλα τα σημεία τους. όχι ρε. Ας ήταν και πρεζάκιας και γκέι και βιαστής Αυτό που λέει απλά το πιστεύω κι εγώ και αυτό δηλώνω. Όχι όρκο πίστης στο πρόσωπό του.
Αυτά τώρα που ποστάρει ο Αντίμ κι εσύ απαντάς, είναι παιχνίδι πειράγματος εν μέρει (παρασύρθηκες από τη ροή και σου τη δίνει τώρα, το βλέπεις σαν ισοπέδωση και καφροποίηση του δημόσιου λόγου), αλλά από την άλλη έχει το χαβαλέ του. Είναι αναγκαίο κι αυτό.
Να ο άλλος ποστάρει, μουσάτες αμαζόνες με παλαμάρι και ροζ πέδιλα και, προσπαθεί να δηλώσει στο είναι του το ίδιο ότι αυτός γλίτωσε και δεν είναι έτσι! Ε κι ο Αντμίν δηλώνει ότι κοιτάτε τη παρακμή υπάρχει κι ευτυχώς που δεν είμαστε έτσι.
Κι εδώ που τα λέμε κατεβαίνει ο άλλος με την αγιαστούρα και την μοστράρει, χέσε μας ρε φίλε!
Βέβαια δεν τολμάει κανείς να θίξει το θέαμα των κουστουμάτων και γραβατωμένων ή των ξέκολων που κινούνται όμως σε επίσημη αποδεκτή γραμμή. Εκεί ο Λαχουρένιος μπορεί και να σου υποστηρίξει ότι είναι αντικειμενικά ωραίο αυτό γι αυτό και είναι αποδεκτό.
Το τέλειο φυσικά είναι να κυκλοφορεί ο άλλος με ένα βρακί στο κεφάλι και βατραχοπέδιλα γιατί έτσι του κάπνισε κι εσύ να του φέρεσαι εντελώς απλά και φυσιολογικά σαν να μην νιώθεις ότι σε αφορά κάτι. Αλλά ψιλά γράμματα.

Τέλος!



