Ρεκ_ _μας έγραψε:nemo έγραψε:το κρατος παπαρα λειτουργει σαν αντιπαλος το κρατος αυτο που ειναι θεμελιωμενο
πανω σε αδικιες αυτο πρεπει να το ξεριζωσουμε και να το ξανακτισουμε
με περισσοτερο δικαιο αλλιως ενα βαρδη θα σκοτωνεις και δεκα θα φυτρωνουν
το κράτος ρε βλήμα είναι εργαλείο που δεν βρίσκεται στα δικά σου χέρια.

αρχισες τις κκεκεδικες μλκ; πως μπορει ενα κρατος να βρεθει στα χεριας σου -μου;
αλλα ας ακολουθησω το σκεπτικο σου θα αγορασουμε ή θα κατακτησουμε ενα κρατος;
βρε λαλακα τι παπαριες καθεσαι και σκεφτεσαι; ειπαμε καπου να ονειροπολουμε
αλλα οχι και να δημιουργεις μια φαντασιακη πραγματικοτητα
Ελευθερία και ανάγκη:
Συνήθως οι μεταφυσικοί αντιπαραθέτουν την ελευθερία στην ανάγκη. Μερικοί απ’
αυτούς ισχυρίζονται πως η βούληση είναι απόλυτα ελεύθερη, δηλ. δεν καθορίζεται
από τίποτε. Άλλοι ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση, πως υπάρχει
μόνο η απόλυτη ανάγκη. Είτε ελευθερία βούλησης, είτε ανάγκη, βεβαιώνουν οι
μεταφυσικοί. Ο μαρξισμός-λενινισμός δεν παραδέχεται αυτή την όχι επιστημονική
τοποθέτηση του ζητήματος και το λύνει διαλεχτικά. Από την άποψη του
μαρξιστικού φιλοσοφικού υλισμού, η ελευθερία δεν συνίσταται στη φανταστική
ανεξαρτησία από τους φυσικούς νόμους, αλλά στη γνώση των νόμων αυτών, στη
δυνατότητα να χρησιμοποιούνται στην πρακτική δράση “Όσο αγνοούμε το φυσικό
νόμο, αυτός, υπάρχοντας και ενεργώντας παρά και έξω από τη γνώση μας, μας
κάνει σκλάβους της «τυφλής ανάγκης»”. Από τη στιγμή που έχουμε γνωρίσει αυτό
το νόμο, που δρα (όπως χίλιες φορές επαναλάμβανε ο Μαρξ) α ν ε ξ ά ρ τ η τ α
από τη θέλησή μας και τη συνείδησή μας, “είμαστε κύριοι της φύσης” (Λένιν).
Συνεπώς ελευθερία της βούλησης δεν είναι τίποτ’ άλλο από την ικανότητα να
παίρνουμε αποφάσεις με γνώση της υπόθεσης. “Η ελευθερία συνίσταται συνεπώς
στην κυριαρχία πάνω στους ίδιους τους εαυτούς μας και πάνω στην εξωτερική
φύση, κυριαρχία που βασίζεται στη γνώση των αναγκαιοτήτων της φύσης”
(Ένγκελς). Συνεπώς, η ελευθερία είναι η ανάγκη που έχει κατανοηθεί. Χωρίς την
κατανόηση της ανάγκης δεν υπάρχει αληθινή ελευθερία. “Οι άνθρωποι, που έγιναν
επιτέλους κύριοι του δικού τους κοινωνικού Είναι, γίνονται μ’ αυτό κύριοι της
φύσης, κύριοι του ίδιου του εαυτού τους-ελεύθεροι” (Ένγκελς).
υσ..διαλεχτικα και εγω εχω εκατο γκομενακια αλλα δεν θα ισχυει στην πραγματικοτητα