Love Ready's έγραψε:stavmanr έγραψε:
Φυσικά και υπάρχουν προβληματικές λογιστικές καταχωρήσεις. Είναι οι καταχωρήσεις που δεν δικαιολογούνται/αιτιολογούνται ανάλογα.
Αν έκανες ποτέ διαχειριστής, θα γνώριζες ότι τα πάντα καταγράφονται και συνοδεύονται με τα αντίστοιχα παραστατικά. Σε άλλη περίπτωση οι ελεγκτές κόβουν πισινούς.
Στις ιδιωτικές εταιρίες, απλά σου βεβαιώνουν πρόστιμα. Στις Δ.Δ. υπηρεσίες σου χρεώνουν διοικητικές ευθύνες και αν ξεπεράσεις κάποια όρια, ακόμα και ποινικές.
Τέλος, κρατώ κι εγώ την επιφύλαξη σχετικά με τα έγγραφα, αν και με προβληματίζει για ποιο λόγο να γυψοσανιδώσει κάποιος έγγραφα που δεν τον αφορούν...
Ξέρεις τυχαίνει να είμαι προιστάμενος λογιστηρίου του μεγαλύτερου ομίλου που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα.
Οι λογιστικές καταχωρήσεις χωρίζονται σε αυτές που αναγνωρίζονται ή δεν αναγνωρίζονται φορολογικά και τέλος.
Αν πχ γουστάρει ένας επιχειρηματίας να γράψει 1.000.000 έξοδο σε οποιονδήποτε λογαριασμό χωρίς κανένα παραστατικό και το αναμορφώσει κατόπιν φορολογικά ,δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.
Σε καμία περίπτωση οι ελεγκτές δεν κόβουν κανένα πισινό πέραν του να καταλογίζουν τυχόν μη καταλογισμένους φόρους.
Βρε Love, διαχειριστές στις ιδιωτικές εταιρίες είναι οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες.
Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία τα οποία βαρύνουν τον ιδιοκτήτη, τότε σε κυνηγά ο ιδιοκτήτης. Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία που ευνοούν τον ιδιοκτήτη έναντι του Δημοσίου, τότε σε κυνηγά το Δημόσιο.
Στις ιδιωτικές εταιρίες έχεις δύο "ελεγκτές" αφού υπάρχουν δύο αντικρουόμενα συμφέροντα: των ιδιοκτητών και του Δημοσίου.
Δεν ασχολούμαι ,ούτε με ενδιαφέρει τι κάνουν στις Δ.Δ υπηρεσίες , όπου γίνεται παρωδία της λογιστικής πρακτικής.
Ενώ στον ιδιωτικό έχουμε επιστημονική αντιμετώπιση της λογιστικής...
Στον ιδιωτικό τομέα πάντως αν μας έλεγες ότι υπάρχουν " προβληματικές λογιστικές καταχωρήσεις " απλά θα ξεμπερδεύαμε μέσα σε 2-3 λεπτά απορρίπτοντας το βιογραφικό σου. Σιγά μην υπάρχουν και αλλεργικές λογιστικές καταχωρήσεις.
Στον ιδιωτικό τομέα, ο λογιστής είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει στον εντολέα του τις προβληματικές καταχωρήσεις.
Πχ. κάποιος αγρότης που δεν έχει στο όνομά του γραμμένο γεωργικό μηχάνημα, για να καλύψει τα έξοδά του, ζητά από το λογιστή να του καταχωρήσει έξοδα πετρελαίου κίνησης (βρήκε κάποιον γνωστό που του έκοψε τιμολόγια πετρελαίου).
Ο λογιστής μπορεί να καταχωρήσει οτιδήποτε. Όμως, για να μην έχε μπλεξίματα, είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει ότι τα συγκεκριμένα έξοδα πιθανότατα δεν θα γίνουν δεκτά από τον Οικ. Ελεγκτή, όταν κάποια στιγμή ο πελάτης πέσει σε έλεγχο. Πρόκειται για "προβληματικές καταχωρήσεις" αφού δεν υπάρχει το απαραίτητο παραστατικό "άδεια χρήσης γεωργ. μηχανήματος" που να δικαιολογεί τη συγκεκριμένη δαπάνη.
Αν λοιπόν, θεωρείς ότι οι "προβληματικές καταχωρήσεις" που πιθανόν να χρεώσουν τον πελάτη σου με πρόστιμα και έντοκες εξοφλήσεις, αποτελούν λόγο απόρριψης του βιογραφικού του λογιστή που τις υποσημειώνει, τότε με προβληματίζεις ιδιαίτερα για τον τρόπο που σκέφτεσαι.
Κι επειδή καθημερινά συναναστρέφομαι με ανθρώπους που τρώνε πρόστιμα για τέτοιες καταχωρήσεις, τολμώ να πω ότι σοκάρομαι με την ευκολία της σκέψης αυτής.
Στο Δημόσιο τα πράγματα είναι ακόμη πιο σφιχτά, αφού οι "προβληματικές καταχωρήσεις" δημιουργούν ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Δεν μπορείς έτσι απλά να καταγράφεις ότι έδωσες το τάδε ποσό για προμήθεια χ αγαθού ή υπηρεσίας. Πέρα από τις οικονομικές καταχωρήσεις, πρέπει να συνοδεύεται από εκθέσεις, προτάσεις, άδειες, ειδικά όταν ξεπερνά ένα ποσό που θεωρείται πχ. εύλογη δαπάνη αναλώσιμων. Έτσι, αν καταγράψεις σε δημόσιο λογιστικό αποτέλεσμα ότι ξόδεψες 1 εκατ. ευρώ σε σαπούνια για ένα γραφείο, το πρόβλημα της λογιστικής καταχώρησης δεν είναι κυρίως λογιστικό: είναι διοικητικό (κατασπατάληση χρήματος χωρίς αιτιολόγηση).