Δημοσίευσηαπό nemo » 23 Ιαν 2018, 10:59
Ερμίνα Παπαδήμα
20 Ιανουαρίου στις 9:22 π.μ. ·
Σχετικά με το Μακεδονικό, επειδή και εγώ μαθαίνω και χαίρομαι που μαθαίνω, 1) η Μακεδονία στον αρχαίο κόσμο θεωρείτο διαχωρισμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, δεν θεωρείτο Ελλάδα από τους Έλληνες 2)η γλώσσα κατέληξε να γίνει ελληνική διάλεκτος δεν ήταν αρχικά όμως ελληνική. Το ότι έγινε διάλεκτος της ελληνικής αυτό δεν την καθιστουσε Ελλάδα όπως αντίστοιχα την Κύπρο δεν την καθιστά Ελλάδα το γεγονός ότι μιλάνε διάλεκτο που εντάσσεται στην ελληνική 3)ο Μέγας Αλέξανδρος είχε καταγωγή από το Άργος δηλαδή Ελληνική (σίγουρα όχι Σλαβικη, οπότε οι εθνικιστές στο διπλανό κράτος να ψοφήσουν), 4) ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είναι πρόγονος κανενός από εμάς διότι περάσαμε πάμπολλες φυλετικές επιμειξιες (οπότε οι εγχώριοι Ελληναρες επίσης να ψοφήσουν) 5)ολα αυτά δεν σημαίνουν βέβαια ότι το γειτονικό κράτος έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριστει όπως του γουστάρει πέραν της περίπτωσης του γεωγραφικού προσδιορισμου. Αν ονομαστεί Μακεδονία θα είναι σαν να αποτελούσε αυτό το κράτος όλη την Αρχαία Μακεδονία πράγμα ανιστόρητο και εθνικιστικό διότι απλά αποτελεί τμήμα της. Η αρχαία Μακεδονία εκτεινόταν σε τουλάχιστον 4 κράτη - όπως τα έχουμε σήμερα -. Όλα αυτά πάντως περί ελληνικότητας ή μη καταγράφονται στον Ισοκράτη:
106] Ο τε κτησάμενος την αρχήν, μείζον φρονήσας των αυτού πολιτών και μοναρχίας επιθυμήσας, ουχ ομοίως εβουλεύσατο τοις προς τας τοιαύτας φιλοτιμίας ορμωμένοις. [107] Οι μεν γαρ εν ταις αυτών πόλεσιν στάσεις και ταραχάς και σφαγάς εμποιούντες εκτώντο την τιμήν ταύτην, ο δε τον μεν τόπον τον Ελληνικόν όμως είασεν, την δ’ εν Μακεδονία βασιλείαν κατασχείν επεθύμησεν. Ηπίστατο γαρ τους μεν Έλληνας ουκ ειθισμένους υπομένειν τας μοναρχίας, τους δ’ άλλους ου δυναμένους άνευ της τοιαύτης δυναστείας διοικείν τον βίον και σφέτερον αυτών. [108] Και γαρ τοι συνέβη διά το γνώναι περί τούτων αυτόν ιδίως και την βασιλείαν γεγενήσθαι πολύ των άλλων εξηλλαγμένην. Μόνος γαρ των Ελλήνων ουχ ομοφύλου γένους άρχειν αξιώσας, μόνος και διαφυγείν ηδυνήθη τους κινδύνους τους περί τας μοναρχίας γιγνομένους. Τους μεν γαρ εν τοις Έλλησι τοιούτον τι διαπεπραγμένους εύροιμεν αν ου μόνον αυτούς διεφθαρμένους, αλλά και το γένος αυτών εξ ανθρώπων ηφανισμένον, εκείνον δ’ αυτόν τα’ εν ευδαιμονία τον βίον διαγαγόντα τω τε γένει καταλιπόντα τας αυτάς τιμάς άσπερ αυτός είχεν.
*Μακεδόνες ουχ ομόφυλον των Ελλήνων γένος"
Ισοκράτης: Αθηναίος ρήτωρ 436-338 πΧ, Φίλιππος
Κι εκείνος, παρόλο που σκεφτόταν περισσότερο από τους συμπολίτες του [ενν. του Άργους] και επιθυμούσε τη μοναρχία, δεν αποφάσισε το ίδιο μ’ αυτούς που ξεκινούσαν με παρόμοιες φιλοδοξίες. Διότι εκείνοι πάσχιζαν να αποκτήσουν το αξίωμα αυτό στις δικές τους πόλεις με στάσεις και ταραχές και σφαγές. Εκείνος όμως παράτησε τον ελληνικό τόπο, και θέλησε να κατακτήσει τη βασιλεία στη Μακεδονία. Διότι γνώριζε καλά ότι οι μεν Έλληνες δεν είναι μαθημένοι να ανέχονται τα μοναρχικά καθεστώτα, ενώ οι άλλοι είναι αδύνατον να διευθετήσουν τη ζωή τους χωρίς μια τέτοια δυναστεία. Κι έτσι συνέβη, από προσωπική του γνώση γι’ αυτά τα θέματα, και η βασιλεία του αποδείχτηκε πολύ διαφορετική από τις άλλες. Διότι ήταν ο μόνος από τους Έλληνες που αξίωσε να μην εξουσιάζει ομόφυλο γένος, κι ήταν ο μόνος που μπόρεσε να ξεπεράσει τους κινδύνους που προκύπτουν από τα μοναρχικά καθεστώτα. Διότι όσοι προσπάθησαν να εφαρμόσουν κάτι ανάλογο στους Έλληνες, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι όχι μόνο αυτοί δολοφονήθηκαν, αλλά και η γενιά αυτών των ανθρώπων εξαφανίστηκε, εκείνος όμως διήγαγε μία ευτυχισμένη ζωή, και η γενιά που άφησε απολάμβανε τις ίδιες με αυτόν τιμές.
Από τα παραπάνω διαφαίνεται η πολιτισμική αντίθεση Ελλήνων-Μακεδόνων, η φυλετικη τους διαφορά κλπ.
ειναι μια αποψη πολλων που πρεπει να διερευνηθει οχι τοσο πολυ για το δικαιο
της αποψης αλλα για την "αεναος καταληξη της
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου