[...]
Στην Κω μια ξενοδοχειακή επιχείρηση πρωτοπορεί στον εργασιακό Μεσαίωνα, καθώς δεν αρκείται στο να ζητά από τους υπαλλήλους της να υπογράψουν ατομική σύμβαση, αλλά θέτει και “πρωτότυπους” όρους, όπως πχ πρόστιμα.
Όποιος αργεί στη δουλειά του, πληρώνει δέκα ευρώ πρόστιμο.
Όποιος δεν εκτελεί καλά τα καθήκοντά του και προκαλεί τα παράπονα των πελατών, πληρώνει τριάντα ευρώ πρόστιμο.
Συνολικά δηλαδή περισσότερα κι από αυτά που παίρνει.
Παράλληλα, πρέπει να ασκείται σωματικός έλεγχος στους υπαλλήλους, κατά την αποχώρησή τους από τη δουλειά.
Όπως δήλωσε η πρόεδρος του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Σερβιτόρων της Κω, Ιωάννα Λάμπρου, είναι πλέον πολύ πιθανό να προσέρχεται στη δουλειά μια καμαριέρα και μετά από ένα εξοντωτικό ωράριο, όχι μόνο να κινδυνεύει να χάσει το μεροκάματό της, αλλά να χρωστάει κιόλας στον εργοδότη της…
Το παράδειγμα της νέας και πολυδιαφημισμένης επιχείρησης δείχνει με τι υλικά χτίζεται το “θαύμα” της τουριστικής ανάπτυξης. Και όσοι πίστευαν πως η -εξίσου διαφημισμένη- “απελευθέρωση της αγοράς εργασίας” γίνεται χάριν της ευελιξίας, κι όχι για να φορέσει αλυσίδες στους σύγχρονους μισθωτούς δούλους, μπορεί να πέσει από τα σύννεφα.
[...]
http://www.katiousa.gr/politika/ergatik ... ymmetochi/
Aλλη μια αποδειξη η φιλολογια περι αναπτυξης ειναι μια απατη
Ο τομεας του τουρισμου ειναι ενα κατεργο παρα το οτι τα εσοδα πηγαινουν καλα
