Προτάσεις φαγητού στην Αθήνα

Θέματα που δεν ανήκουν σε άλλη ενότητα.
Άβαταρ μέλους
Προέλλην
Right to Repair Champion
Right to Repair Champion
Δημοσιεύσεις: 21158

Re: Προτάσεις φαγητού στην Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Προέλλην » 13 Μάιος 2025, 22:11

Esperos έγραψε:
Προέλλην έγραψε:
ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Εικόνα



Τα πρώτα σουβλάκια, τα έφτιαχναν με καλάμια,
πήγαινε η γριά μάνα του "σουβλατζή" επιχειρηματία στο ποτάμι,
έκοβε καλάμια, τα έφερνε στο γιό της, τα έκοβαν με κατάλληλο τρόπο,
κατασκεύαζαν αυτοσχέδιες μικρές ξύλινες σούβλες από τα καλάμια,
τα καλαμάκια, πέρναγαν τις χειροποίητα κομμένες μπουκιές κρέας
και το έβαζαν να ψηθεί στα κάρβουνα οπότε έλεγε και ο πελάτης,
βάλε δύο καλαμάκια.

Αν λένε τα σουβλάκια καλαμάκια, τα καλαμάκια πως τα λένε δηλαδή οι Αθηναίοι; :hmmm
0 .

Άβαταρ μέλους
Esperos
Rookie poster
Rookie poster
Δημοσιεύσεις: 58
Τοποθεσία: Ικαρία - Πέραμα

Re: Προτάσεις φαγητού στην Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Esperos » 14 Μάιος 2025, 07:37

Προέλλην έγραψε:
Esperos έγραψε:
Τα πρώτα σουβλάκια, τα έφτιαχναν με καλάμια,
πήγαινε η γριά μάνα του "σουβλατζή" επιχειρηματία στο ποτάμι,
έκοβε καλάμια, τα έφερνε στο γιό της, τα έκοβαν με κατάλληλο τρόπο,
κατασκεύαζαν αυτοσχέδιες μικρές ξύλινες σούβλες από τα καλάμια,
τα καλαμάκια, πέρναγαν τις χειροποίητα κομμένες μπουκιές κρέας
και το έβαζαν να ψηθεί στα κάρβουνα οπότε έλεγε και ο πελάτης,
βάλε δύο καλαμάκια.

Αν λένε τα σουβλάκια καλαμάκια, τα καλαμάκια πως τα λένε δηλαδή οι Αθηναίοι; :hmmm

Στις γλώσσες, οι λέξεις έχουν μια αυθαίρετη απόδοση και αυτό είναι φυσιολογικό.
Καλαμάκι λέμε το σύστημα με τα κομάτια από φυτό καλάμι, καλαμάκι και αυτό που ρουφάμε.
Παλαιότερα, πριν βγουν τα πλαστικά, με καλάμια ρουφούσαν .

Λέμε σε όλη την Ελλάδα, "μια πίτσα τέσσερα τυριά",
λέμε μήπως στην Θεσσαλονίκη "μία πίτσα 4 κασέρια;" ε; λέμε;

Λέμε ο Γιάννης παντρεύτηκε την Μαρία.
Το "παντρεύτηκε" είναι λάθος και αν το έλεγες στην Αρχαία Αθήνα θα γινόταν παρεξήγηση
διότι παντρεύομαι = υπ' ανδρός, το ορθό , οι γυναίκες παντρεύονται και οι άντρες νυμφεύονται.
Ένας άνδρας που να είναι "υπό άλλου άνδρα" παραπέμπει σε άλλες καταστάσεις.

Οπότε, ας μην κατηγορούμε την γλώσσα για τις αυθαίρετες προσαρμογές της.
1 .
Το γαρ ασφαλές ελεύθερον και το ελεύθερον εύψυχον.
(Θουκυδίδης,Β', 43.4)

Άβαταρ μέλους
Esperos
Rookie poster
Rookie poster
Δημοσιεύσεις: 58
Τοποθεσία: Ικαρία - Πέραμα

Re: Προτάσεις φαγητού στην Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Esperos » 15 Μάιος 2025, 07:12

Στο Πέραμα,
https://maps.app.goo.gl/C9qn2DMW22Ea56L5A

Ο Τάκης.
Ωραία ψαροταβέρνα, φιλότιμες προσπάθειες του Τάκη να προσφέρει το καλύτερο.
Να έχουμε πάντα στα υπόψιν μας, οι ψαροταβέρνες, λόγω της φύσης του ψαριού και του ψαρέματος,
δεν εγγυούνται πάντα το καλύτερο.

Λαγουδέρα
https://maps.app.goo.gl/QWEKnxXLq9i77GiCA
Ωραία ψαροταβέρνα σε σημείο που το πάρκινγκ, μετά τις 2, είναι σχετικά εύκολο.
1 .
Το γαρ ασφαλές ελεύθερον και το ελεύθερον εύψυχον.
(Θουκυδίδης,Β', 43.4)

Άβαταρ μέλους
Esperos
Rookie poster
Rookie poster
Δημοσιεύσεις: 58
Τοποθεσία: Ικαρία - Πέραμα

Re: Προτάσεις φαγητού στην Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Esperos » 15 Μάιος 2025, 08:08

37.96482423008148, 23.561886650310964
https://maps.app.goo.gl/YHH31csV1hVidFck9
https://maps.app.goo.gl/W25jvwPg9jx8CAFo8


Η ιστορία της "στροφής" στο Πέραμα

Σε αυτή τη γωνία που τώρα υπάρχει το κατάστημα ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙ
κάποτε υπήρχε ένα μικρό καφενείο και δίπλα ένα προπατζίδικο όπου επικοινωνούσαν
και με εσωτερική πόρτα.
Το μπίζνες πλαν ήταν πολύ απλό, να συνδυαστεί αρμονικά η μυρωδιά του καφέ με τον τζόγο.

Εκεί σύχναζαν από τις 5 το πρωί και εργάτες για τα ναυπηγεία όπου πήγαιναν εργολάβοι
και έφτιαχναν συνεργεία. Δύο από τους εργάτες ήταν ο Λεωνίδας και ο Γιάννης.
Όταν δεν έβρισκαν μεροκάματο, παρέμεναν στο καφενείο μέχρι αργα.
Σιγά σιγά έγιναν φίλοι και έμπιστοι του καφετζή,
Ο καφετζής, όταν είχε δουλειές σε Πειραιά, άφηνε τον Λεωνίδα και τον Γιάννη στο πόδι του.
Οι μέρες που οι δύο φίλοι αναλάμβαναν το καφενείο, άρχισαν να πληθαίνουν.
Άρχισαν να πειραματίζονται με μεζέδες, ουζομεζέδες, μπυρομεζέδες κλπ.
Οι δουλειές στα ναυπηγεία, στη "ζώνη" όπως λέμε, είχαν πέσει και οι θαμώνες που δεν
έβρισκαν μεροκάματο και παρέμεναν στο καφενείο ήταν όλο και πιο πολλοί και χωρίς άνεση
στο να πληρώνουν μεζέδες και ούζα. Οι τιμές ήταν πολύ χαμηλές.
Ήρθε η μέρα όπου ο καφετζής, παραχώρησε το καφενείο στον Λεωνίδα και Γιάννη με χαρτιά
έναντι χαμηλότατου ενοικίου.

Το καφέ ουζερί Στροφή, υπό νέα διεύθυνση, μένει ανοικτά και τα βράδια ως αργά.
Την δεκαετία του '90, είναι το μοναδικό μαγαζί για ξενύχτηδες στο Πέραμα, όταν κάτι άλλες
καφετέριες και σουβλατζίδικα κλείνουν, το μόνο ανοικτό είναι η στροφή όπου μπορείς να πιείς
και βότκα ουίσκια, ότι θέλεις.
Βοηθάνε στην επιχείρηση και τα παιδιά σύζυγοι, σιγά σιγά παίρνουν και ένα μάγειρα σεφ
ο οποίος καταφέρνει σε ένα μικρό κουζινάκι 1χ1 να δημιουργεί καταπληκτικές ποικιλίες.
Φτάνουν σε σημείο να έχουν πάνω από 50 τραπέζια έξω στην πλατεία και να μην βρίσκεις
να κάτσεις. Οι τιμές παραμένουν χαμηλές, η ποιότητα έχει ανέβει αισθητά αλλά αυτό που
τραβάει τον κόσμο είναι η μαγική ατμόσφαιρα που δημιουργείται σε αυτή τη γωνιά.
Πηγαίνω μια μέρα και βλέπω πολύ άγνωστο κόσμο, άγνωστες φάτσες, κάτι γκόμενες περίεργες,
έρχονταν από όλη την Αθήνα πελάτες που κανονικά θα τους έβλεπες σε Γλυφάδες και Βάρκιζες.

Η στροφή εξαπλώνεται, παίρνουν το διπλα μαγαζί, τώρα "καφενέων" και το παραδίπλα τώρα
το ζαχαροπλαστείο μους. Μεγάλες κουζίνες, έχουν μάγειρες σε βάρδιες, πολλά γκαρσόνια,
ερασιτεχνικές ορχήστρες με μπουζούκια κιθάρες.
Κονομάνε χρήμα, αγοράζουν bmw και mecedes, διαμερίσματα, η απόλυτη επιτυχία.

Το τέλος.
Ο κληρονόμος του καφετζή, επιστρέφει από Γαλλία, βλέπει ένα πέλαγος από χρήμα
και ζητάει τρελό ενοίκιο. Οι Γιάννης Λεωνίδας εφόσον έχουν εξαπλωθεί στα διπλανά μαγαζιά,
δεν υποκύπτουν και αποχωρούν από το αρχικό κουτούκι. Λάθος διότι χάλασε η "ατμόσφαιρα".
Μετά πονηριάζουν και οι ιδιοκτήτες των άλλων ακινήτων και αρχίζουν τα παζάρια.
Πλακώνει μια μέρα ΣΔΟΕ και επιθεώρηση εργασίας, βρίσκουν ένα σωρό παρατυπίες και
φοροδιαφυγή, είχαν να κόψουν απόδειξη από πριν 10 χρόνια, τους χώνουν ένα χοντρό πρόστιμο,
ο Γιάννης Λεωνίδας, πουλάνε την επιχείρηση και αποχωρούν, ο μεν Λεωνίδας πήγε στο χωριό
του την Ικαρία μετά επειδή τον έψαχνε η εφορία, έφυγε τελείως και πήγε Αυστραλία,
ο Γιάννης κρύβεται.

Οι νέοι ιδιοκτήτες, δεν κατάφεραν να διατηρήσουν την "ατμόσφαιρα", ακολούθησε και μια
τροφική δηλητηρίαση...Αποχώρησαν και στην θέση τους πήγαν άλλες επιχειρήσεις.
1 .
Το γαρ ασφαλές ελεύθερον και το ελεύθερον εύψυχον.
(Θουκυδίδης,Β', 43.4)

Άβαταρ μέλους
Προέλλην
Right to Repair Champion
Right to Repair Champion
Δημοσιεύσεις: 21158

Re: Προτάσεις φαγητού στην Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Προέλλην » 15 Μάιος 2025, 20:53

Esperos έγραψε:
Προέλλην έγραψε:Αν λένε τα σουβλάκια καλαμάκια, τα καλαμάκια πως τα λένε δηλαδή οι Αθηναίοι; :hmmm

Στις γλώσσες, οι λέξεις έχουν μια αυθαίρετη απόδοση και αυτό είναι φυσιολογικό.
Καλαμάκι λέμε το σύστημα με τα κομάτια από φυτό καλάμι, καλαμάκι και αυτό που ρουφάμε.
Παλαιότερα, πριν βγουν τα πλαστικά, με καλάμια ρουφούσαν .

Λέμε σε όλη την Ελλάδα, "μια πίτσα τέσσερα τυριά",
λέμε μήπως στην Θεσσαλονίκη "μία πίτσα 4 κασέρια;" ε; λέμε;

Λέμε ο Γιάννης παντρεύτηκε την Μαρία.
Το "παντρεύτηκε" είναι λάθος και αν το έλεγες στην Αρχαία Αθήνα θα γινόταν παρεξήγηση
διότι παντρεύομαι = υπ' ανδρός, το ορθό , οι γυναίκες παντρεύονται και οι άντρες νυμφεύονται.
Ένας άνδρας που να είναι "υπό άλλου άνδρα" παραπέμπει σε άλλες καταστάσεις.

Οπότε, ας μην κατηγορούμε την γλώσσα για τις αυθαίρετες προσαρμογές της.

Αμφιβάλω, πολύ. Εικάζω βάσιμα ότι αυτή η ετυμολογική ερμηνεία βασίζεται σε αναχρονισμό.
Έχεις ακούσει απο κανέναν υπερήλικο να έπινε ή να ήξερε άλλους που έπιναν με φυσικά καλάμια κάποιο ρόφημα (και ποιό;), ή γνωρίζεις να σώζεται κάποια τέτοια σχετική μαρτυρία;
Οι παλαιοί έπιναν απο ποτήρια, ή απο τις χούφτες τους. Τα ροφήματα, περιορισμένα: νερό, κανένα χαμομήλι, κρασί, τσίπουρο. Δεν είχαν ροφήματα τα οποία απαιτούσαν καλαμάκι (όπως πχ οι Αργεντίνοι το Μάτε). Γενικά, δεν ήταν a thing το καλαμάκι στην Ελλάδα, ποτέ.
Απ ότι φαίνεται, όταν κάποια στιγμή εμφανίστηκαν τα πλαστικά καλαμάκια, μετά τον ΒΠΠ, οι ΕΛ ιθαγενείς άρχισαν να τα αποκαλούν καλαμάκια, γιατί το κοντινότερο πράγμα που τους θύμιζε η μορφή τους, ήταν αυτή του καλαμιού.

*Ούτε υπήρξαν ποτέ φυσικά οι καλαμιές το φυτό που χρησιμοποιούταν για το σούβλισμα κρέατος τύπου γύρου, πχ κοντοσούβλια, κοκορέτσια, κλπ. Η καλαμιά κάνει ίσως μόνο για ψήσιμο ψαριών ή μικρών μεζέδων, για ελαφρύ και γρήγορο ψήσιμο, πριν αποσυντεθεί το υλικό, και όχι για βαριές σούβλες με κρέας, για τις οποίες παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν πουρνάρια, κλαδιά βελανιδιών, ή ακόμη και αμπελόβεργες.
0 .

Άβαταρ μέλους
Esperos
Rookie poster
Rookie poster
Δημοσιεύσεις: 58
Τοποθεσία: Ικαρία - Πέραμα

Re: Προτάσεις φαγητού στην Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Esperos » 16 Μάιος 2025, 07:53

Προέλλην έγραψε:
Esperos έγραψε:Στις γλώσσες, οι λέξεις έχουν μια αυθαίρετη απόδοση και αυτό είναι φυσιολογικό.
Καλαμάκι λέμε το σύστημα με τα κομάτια από φυτό καλάμι, καλαμάκι και αυτό που ρουφάμε.
Παλαιότερα, πριν βγουν τα πλαστικά, με καλάμια ρουφούσαν .

Λέμε σε όλη την Ελλάδα, "μια πίτσα τέσσερα τυριά",
λέμε μήπως στην Θεσσαλονίκη "μία πίτσα 4 κασέρια;" ε; λέμε;

Λέμε ο Γιάννης παντρεύτηκε την Μαρία.
Το "παντρεύτηκε" είναι λάθος και αν το έλεγες στην Αρχαία Αθήνα θα γινόταν παρεξήγηση
διότι παντρεύομαι = υπ' ανδρός, το ορθό , οι γυναίκες παντρεύονται και οι άντρες νυμφεύονται.
Ένας άνδρας που να είναι "υπό άλλου άνδρα" παραπέμπει σε άλλες καταστάσεις.

Οπότε, ας μην κατηγορούμε την γλώσσα για τις αυθαίρετες προσαρμογές της.

Αμφιβάλω, πολύ. Εικάζω βάσιμα ότι αυτή η ετυμολογική ερμηνεία βασίζεται σε αναχρονισμό.
Έχεις ακούσει απο κανέναν υπερήλικο να έπινε ή να ήξερε άλλους που έπιναν με φυσικά καλάμια κάποιο ρόφημα (και ποιό;), ή γνωρίζεις να σώζεται κάποια τέτοια σχετική μαρτυρία;
Οι παλαιοί έπιναν απο ποτήρια, ή απο τις χούφτες τους. Τα ροφήματα, περιορισμένα: νερό, κανένα χαμομήλι, κρασί, τσίπουρο. Δεν είχαν ροφήματα τα οποία απαιτούσαν καλαμάκι (όπως πχ οι Αργεντίνοι το Μάτε). Γενικά, δεν ήταν a thing το καλαμάκι στην Ελλάδα, ποτέ.
Απ ότι φαίνεται, όταν κάποια στιγμή εμφανίστηκαν τα πλαστικά καλαμάκια, μετά τον ΒΠΠ, οι ΕΛ ιθαγενείς άρχισαν να τα αποκαλούν καλαμάκια, γιατί το κοντινότερο πράγμα που τους θύμιζε η μορφή τους, ήταν αυτή του καλαμιού.

*Ούτε υπήρξαν ποτέ φυσικά οι καλαμιές το φυτό που χρησιμοποιούταν για το σούβλισμα κρέατος τύπου γύρου, πχ κοντοσούβλια, κοκορέτσια, κλπ. Η καλαμιά κάνει ίσως μόνο για ψήσιμο ψαριών ή μικρών μεζέδων, για ελαφρύ και γρήγορο ψήσιμο, πριν αποσυντεθεί το υλικό, και όχι για βαριές σούβλες με κρέας, για τις οποίες παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν πουρνάρια, κλαδιά βελανιδιών, ή ακόμη και αμπελόβεργες.

Όταν έπρεπε να ρουφήξουν κάτι, ας πούμε κρασί από το βάθος μιας βυτίνας,
χρησιμοποιούσαν καλάμια. Έβρισκαν κάποιο καλάμι με γερό περίβλημα και μικρή τρύπα.
Στην καθημερινή χρήση, φυσικά και δεν χρησιμοποιούσαν καλάμια για αναρρόφηση,
ούτε κοκακολες είχαν.
Επίσης, αν πάρεις το καλάμι και το σπάσεις κάθετα, δημιουργεί πολλά μικρά αιχμηρά
κομμάτια ξύλου τα οποία με μικρή επεξεργασία γίνονται κατάλληλα για μικρές σούβλες
ώστε να περάσεις μπουκιές κρέας και να ψήσεις. Το πιο απλό, αν είχε πανηγύρι
και ήθελε κάποιος να φτιάξει 100 μερίδες, το έκανε με καλάμια, καλαμάκια κλπ.
Αυτά τα έχω δει σε ντοκιμαντερ.
Δες εδώ
https://www.youtube.com/watch?v=b0VyaWfyIZo
Akis' Food Tour - Βοιωτία Επεισόδιο 10
Από το 17:00 που μιλάει με το σουβλατζίδικο το στεκι του σκιερ.
Από το 15:40 να το παρακολουθήσεις όλο.,
Βέβαια ο καταστηματάρχης είναι υπέρμαχος του "σουβλάκι" και ουχί καλαμάκι.
0 .
Το γαρ ασφαλές ελεύθερον και το ελεύθερον εύψυχον.
(Θουκυδίδης,Β', 43.4)


Επιστροφή σε “Γενική Συζήτηση”