Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Θέματα που δεν ανήκουν σε άλλη ενότητα.
Άβαταρ μέλους
Λαχουρένιος
Ultimate Stalker
Ultimate Stalker
Δημοσιεύσεις: 49654
Τοποθεσία: Γεφυρα

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό Λαχουρένιος » 25 Νοέμ 2019, 21:33

bizeli έγραψε:Εντάξει κάποια στιγμή θα απλουστευθούν όλες αυτές οι διαδικασίες και θα θεωρούνται όλες φυσιολογικές.
Μπορεί να είμαστε λίγο πίσω ακόμα αλλά θα ξεπεράσουμε και αυτά τα ταμπού όπως έγινε και με άλλα θέματα.
Θέμα χρόνου είναι.


Μεχρι να τα τιναξουμε εχουμε χρονο, μην αγχωνεστε... :s_cool
1 .

Άβαταρ μέλους
Προέλλην
Right to Repair Champion
Right to Repair Champion
Δημοσιεύσεις: 21158

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό Προέλλην » 25 Νοέμ 2019, 21:38

bizeli έγραψε:Εγώ πάντως ρε παιδιά έλεγα όταν πεθάνω θέλω έτσι, θέλω αλλιώς και να με κάψουν και να σκορπίσουν στη θάλασσα και κουραφέξαλα.
Μετά σκέφτηκα τη μάνα μου.
Άμα αυτή θέλει να έρχεται κάπου να μου ανάβει ένα κεράκι για να αισθάνεται αυτή καλύτερα, πού θα έρχεται;
Γιατί να της στερήσω αυτή την επιλογή επειδή εγώ ήθελα να με σκορπίσουν στους πέντε ανέμους;
Αυτή θα μείνει πίσω, αυτή θα επιλέξει πώς θα ήθελε να γίνει.

Ως έχουν τα πράγματα, δεν είναι επιλογή, αλλά κοινωνική υποχρέωση.
0 .

Άβαταρ μέλους
Προέλλην
Right to Repair Champion
Right to Repair Champion
Δημοσιεύσεις: 21158

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό Προέλλην » 25 Νοέμ 2019, 21:45

Λαχουρένιος έγραψε:
bizeli έγραψε:Εντάξει κάποια στιγμή θα απλουστευθούν όλες αυτές οι διαδικασίες και θα θεωρούνται όλες φυσιολογικές.
Μπορεί να είμαστε λίγο πίσω ακόμα αλλά θα ξεπεράσουμε και αυτά τα ταμπού όπως έγινε και με άλλα θέματα.
Θέμα χρόνου είναι.


Μεχρι να τα τιναξουμε εχουμε χρονο, μην αγχωνεστε... :s_cool


Εικόνα

Μπορεί να έρθει ακάλεστος :D
0 .

Άβαταρ μέλους
bizeli
Moderator
Moderator
Δημοσιεύσεις: 9844

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό bizeli » 25 Νοέμ 2019, 21:45

Προέλλην έγραψε:Ως έχουν τα πράγματα, δεν είναι επιλογή, αλλά κοινωνική υποχρέωση.

Τέσπα, όπως θες πες το.
Εγώ πιστεύω οι δικοί μου θα ήθελαν να υπάρχω κάπου έστω και ως μνήμα.
Και νομίζω πολλοί το βλέπουν έτσι άσχετα από το τι προστάζει η χριστιανική παράδοση.
Θες όταν πεθάνει κάποιος δικός σου να μπορείς κάπου να τον επισκέπτεσαι.

Πάντως παιδιά εγώ δεν έχω πρόβλημα. Ας κάνουν οι δικοί μου ό,τι θέλουν. Αν υπήρχε κάτι που θα ήθελα, θα ζητούσα τουλάχιστον ως επιγραφή στο μνήμα μου να γράφει τουλάχιστον αυτό:
"Τι κόσμος είναι αυτός ρε μλκς; Άντε γεια"
:laugh1:
0 .

Άβαταρ μέλους
itteithe
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2348
Τοποθεσία: Τρίπολη

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό itteithe » 25 Νοέμ 2019, 21:50

Προέλλην έγραψε:Για σένα όχι, αλλά γιατί θα πρέπει να υποβάλλεις τους δικούς σου σε μια βάρβαρη τραυματική διαδικασία;

Aπο το ψυγείο του νοσοκομείου αυτόματα αποτέφρωση, χωρίς να θέλει να κάθεσαι δίπλα σε κουφάρια με τις ώρες, και μετά τελετή όπως την θέλει ο καθένας.

Εγώ, δεν θέλω οι καλεσμένοι στην κηδεία μου να καταπιεστούν και να πάνε σε έναν παρακμιακό κηδειάδικο για κονιάκ, καφέ και γιαχνί. Θα τους πληρώσω ψαροταβέρνα, να ευχαριστηθούν. Θέλω να είμαι κι εγώ στο τραπέζι, ως λάρνακα με στάχτες και να μου κάνουν σπονδές.


Ο θάνατος και η απώλεια ενός ανθρώπου είναι από μόνο του ένα τραγικό και τραυματικό γεγονός για τους συγγενείς και φίλους του. Όσο κι αν δεν μας αρέσει, ο θάνατος ενός συγγενή (ή και φίλου) είναι αναπόδραστο βίωμα για κάθε άνθρωπο. Βάρβαρη τραυματική εμπειρία είναι όταν αυτός ο άνθρωπος φεύγει ξαφνικά και αναπάντεχα, αλλά αν ήρθε ή ώρα του, είναι απλώς μια λυπηρή περίσταση που μόνο τα παιδιά και τα εγγόνια του θα στεναχωρήσει πάρα πολύ. Γιατί να προσπαθεί κανείς να αποφύγει την στενοχώρια που μπορεί να προκαλέσει ένα τέτοιο γεγονός; Ακόμη κι αν αποτεφρώσεις έναν νεκρό για να αποφύγεις την υποτιθέμενη στεναχώρια, θα σου βγει στην πορεία το τραύμα της απώλειάς του. Γι αυτό ο σύγχρονος δυτικός κόσμος πάει κατά διαόλου, γιατί όλοι προσπαθούν να αποφύγουν οτιδήποτε μπορεί να τους στεναχωρήσει.

Άσε που οι ελληνικές κηδείες ηλικιωμένων βγάζουν τρελό γέλιο (είναι σαν να βιώνεις σκηνή από ταινία του Κοστουρίτσα). Έχεις τις διάφορες χαροκαμένες θείτσες να μοιρολογούν για τον αναπάντεχο χαμό του μακαρίτη (που έφυγε νεότατος, μόλις στα 92 του χρόνια), γίνονται γκολ απ' τα κονιάκ και θυμούνται όλες τις σόκινγκ λεπτομέρειες της ζωής του αποδημήσαντα (και στο τέλος καταλήγουν να λένε ανέκδοτα), παίρνουν νομίμως ναρκωτικά.
0 .
Δῶς μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω

Habemus filium

Άβαταρ μέλους
Προέλλην
Right to Repair Champion
Right to Repair Champion
Δημοσιεύσεις: 21158

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό Προέλλην » 25 Νοέμ 2019, 22:36

itteithe έγραψε:
Προέλλην έγραψε:Για σένα όχι, αλλά γιατί θα πρέπει να υποβάλλεις τους δικούς σου σε μια βάρβαρη τραυματική διαδικασία;

Aπο το ψυγείο του νοσοκομείου αυτόματα αποτέφρωση, χωρίς να θέλει να κάθεσαι δίπλα σε κουφάρια με τις ώρες, και μετά τελετή όπως την θέλει ο καθένας.

Εγώ, δεν θέλω οι καλεσμένοι στην κηδεία μου να καταπιεστούν και να πάνε σε έναν παρακμιακό κηδειάδικο για κονιάκ, καφέ και γιαχνί. Θα τους πληρώσω ψαροταβέρνα, να ευχαριστηθούν. Θέλω να είμαι κι εγώ στο τραπέζι, ως λάρνακα με στάχτες και να μου κάνουν σπονδές.


Ο θάνατος και η απώλεια ενός ανθρώπου είναι από μόνο του ένα τραγικό και τραυματικό γεγονός για τους συγγενείς και φίλους του. Όσο κι αν δεν μας αρέσει, ο θάνατος ενός συγγενή (ή και φίλου) είναι αναπόδραστο βίωμα για κάθε άνθρωπο. Βάρβαρη τραυματική εμπειρία είναι όταν αυτός ο άνθρωπος φεύγει ξαφνικά και αναπάντεχα, αλλά αν ήρθε ή ώρα του, είναι απλώς μια λυπηρή περίσταση που μόνο τα παιδιά και τα εγγόνια του θα στεναχωρήσει πάρα πολύ. Γιατί να προσπαθεί κανείς να αποφύγει την στενοχώρια που μπορεί να προκαλέσει ένα τέτοιο γεγονός; Ακόμη κι αν αποτεφρώσεις έναν νεκρό για να αποφύγεις την υποτιθέμενη στεναχώρια, θα σου βγει στην πορεία το τραύμα της απώλειάς του. .

Άλλο η απώλεια, άλλο το να σε αναγκάσουν να κάθεσαι δίπλα στο κουφάρι του πρώην δικού για ώρες και να σε βάλουν με το ζόρι ανάμεσα σε εκατοντάδες ανθρώπους μια τέτοια στιγμή.

Γι αυτό ο σύγχρονος δυτικός κόσμος πάει κατά διαόλου, γιατί όλοι προσπαθούν να αποφύγουν οτιδήποτε μπορεί να τους στεναχωρήσει.

Που το κακό; Mόνο μαζοχιστής επιδιώκει στεναχώριες ενώ μπορεί να τις αποφύγει.

itteithe έγραψε:[Άσε που οι ελληνικές κηδείες ηλικιωμένων βγάζουν τρελό γέλιο (είναι σαν να βιώνεις σκηνή από ταινία του Κοστουρίτσα). Έχεις τις διάφορες χαροκαμένες θείτσες να μοιρολογούν για τον αναπάντεχο χαμό του μακαρίτη (που έφυγε νεότατος, μόλις στα 92 του χρόνια), γίνονται γκολ απ' τα κονιάκ και θυμούνται όλες τις σόκινγκ λεπτομέρειες της ζωής του αποδημήσαντα (και στο τέλος καταλήγουν να λένε ανέκδοτα), παίρνουν νομίμως ναρκωτικά.

Καλά αυτά, όταν πρόκειται για τπτ παππούδες, αν είναι για πιο κοντινούς, δεν βγάζει γέλιο.
0 .

Άβαταρ μέλους
Λαχουρένιος
Ultimate Stalker
Ultimate Stalker
Δημοσιεύσεις: 49654
Τοποθεσία: Γεφυρα

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό Λαχουρένιος » 25 Νοέμ 2019, 22:54

Ενταξει εδω που τα λεμε σε ο,τι αφορα την κηδεια εσυ επιλεγεις ποιους θα καλεσεις. Αν θες ανετα κανεις σε κλειστο κυκλο, δεν χρειαζεται να μαζεψεις ολη την γειτονια και το σοι.
0 .

Άβαταρ μέλους
itteithe
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2348
Τοποθεσία: Τρίπολη

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό itteithe » 26 Νοέμ 2019, 09:13

Προέλλην έγραψε:Που το κακό; Mόνο μαζοχιστής επιδιώκει στεναχώριες ενώ μπορεί να τις αποφύγει.


Δεν θέλω να κάνω derail τη συζήτηση, αλλά δεν μπορείς να κάνεις bypass τις στεναχώριες, μόνο postpone. Δεν είναι τυχαίο που στους καναπέδες των ψυχοθεραπευτών, οι ασθενείς αναγκάζονται να ξαναβιώσουν τραυματικές και στενάχωρες στιγμές ώστε λυτρωθούν από την καταπιεσμένη θλίψη.

Καταλαβαίνω όμως, πως για ανθρώπους που ζουν και έχουν μεγαλώσει σε αστικό περιβάλλον είναι ακόμη πιο δύσκολο να εξοικειωθούν με την ιδέα του θανάτου. Στην επαρχία μπορείς να δεις την ίδια τη φύση να πεθαίνει και να ξαναγεννιέται· νεκρά φυτά, νεκρά ζώα· νέα φυτά, νέα ζώα. Ένας αρμονικός κύκλος ζωής και θανάτου, ή αν θες πιο ποιητικά, η αέναη πάλη με την εντροπία. Και σε ένα κλειστό κοινωνικό σύνολο, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλοι είναι συγγενείς μεταξύ τους, η απώλεια ενός ανθρώπου είναι και κοινωνικό γεγονός. Δείχνει την φθορά και την θνητότητα του ίδιου του κοινωνικού συνόλου, όπως η γέννα ή ο γάμος δείχνει την αναβίωσή του.
0 .
Δῶς μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω

Habemus filium

Άβαταρ μέλους
Ραν ταν πλαν
Kalamata Lover
Kalamata Lover
Δημοσιεύσεις: 13629
Τοποθεσία: Καλαμάτα

Re: Tαφή εκτός δημοτικού κοιμητηρίου

Δημοσίευσηαπό Ραν ταν πλαν » 26 Νοέμ 2019, 11:52

Εμείς οι σταλινικοί μαρξιστές λέμε όχι στην μικροαστική θεώρηση του θανάτου και αντιστεκόμαστε, όπως και στην περίπτωση της απαγόρευσης του καπνίσματος, σθεναρά στην εμπορευματοποίηση του.
Προσβλέπουμε σε μια ανώτερα οργανωμένη κοινωνία στην οποία θα έχει γίνει αξίωμα το ότι ο θάνατος χαρίζει τη ζωή και ότι μόνο ο θάνατος είναι αυτός που μας επιβάλλει τη συνείδηση του πεπερασμένου της ύπαρξης μας.
Το ταμπού στο οποίο ανάγει η εμπορευματική καπιταλιστική κοινωνία το θάνατο, αποτελεί μία μόνο πλευρά της στρατηγικής που εφαρμόζει η άρχουσα τάξη για να διαφυλάξει, να συγκαλύψει και να ενισχύσει το ταξικό σύστημα ανισοτήτων που εξυπηρετεί τα γενικά συμφέροντα της.
Μια βόλτα στο νεκροταφείο της περιοχής σας θα σας πείσει άμεσα για το ότι ο νεκρός αποτελεί εμπόρευμα και δεύτερο για την ταξική ανισότητα, που όχι μόνο δεν αναστέλλεται σε ένα χώρο που όποιος και να 'σαι σε τρώνε τα σκουλήκια, αλλά επιτείνεται από την μικροαστική ματαιοδοξία που είναι κυρίαρχη σε όλη την κοινωνική ταξική κλίμακα. :fico:
Bb. :reklas:
0 .
Εθνικόφρων σταλινικός κομμουνιστής.


Επιστροφή σε “Γενική Συζήτηση”