Ραν ταν πλαν έγραψε:Αυτό είναι αλήθεια αφού η συνειδητή σιδερένια πειθαρχία και η υποταγή στην πλειοψηφία είναι αυτό που χαρακτηρίζει τον κομμουνιστή. Αλλά αφού κρίθηκαν μετέπειτα οι αποφάσεις της τότε ηγεσίας ως λαθεμένες δεν υπήρχε πλέον το εμπόδιο της αντικομματικής στάσης για την κομματική του αποκατάσταση.
Αντίθετα νομίζω ότι θα του έχει αναγνωριστεί το προσόν της πολιτικής διορατικότητας που τον οδήγησε στην συγκεκριμένη του στάση απέναντι στις λάθος ηγετικές πολιτικές επιλογές.
Ο Βελουχιωτης αν ειχε διορατικοτητα θα διαφωνουσε με τις συμφωνιες της Καζερτας και του Λιβανου και θα ηταν υπερ της ρηξης με τους βρετανους απο την αρχη. Επισης στα Δεκεμβριανα θα επεστρεφε στην Αθηνα να βοηθησει τον υπολοιπο ΕΛΑΣ και πιθανον θα κερδιζε την μαχη.
Απο την στιγμη που δεν εκανε αυτα τα δυο, ηταν ανουσιο που διαφωνησε με την Βαρκιζα. Δεδομενων των τοτε συνθηκων και των προηγουμενων μια χαρα ηταν η Βαρκιζα. Τιμιος ηταν λοιπον, διορατικος ηταν.
Η αποφαση αυτη δημιουργει αρνητικα προηγουμενα απειθαρχιας στο κομμα. Πρεπει να γινεται κατανοητο σε ολους οτι τον ΔΣ δεν μπορει να τον παραβει κανεις, ουτε προσωπικοτητες σαν τον Αρη.