Διάδοχος έγραψε:το πιστοποιητικό εργασίας με την κρυφή γλώσσα
Τι είναι αυτό;


Διάδοχος έγραψε:το πιστοποιητικό εργασίας με την κρυφή γλώσσα



Admin έγραψε:Διάδοχος έγραψε:το πιστοποιητικό εργασίας με την κρυφή γλώσσα
Τι είναι αυτό;
Η συμπεριφορά του απέναντι σε συνεργάτες, προϊστάμενους και πελάτες ήταν άψογη.
Η συμπεριφορά του απέναντι σε προϊστάμενους, συνεργάτες και πελάτες ήταν άψογη.
Η συμπεριφορά του απέναντι στους προϊστάμενούς του ήταν κακή.
.gif)









Διάδοχος έγραψε:Απο Ντύση, Αυστραλία ή Καναδά μόνο.
Η χώρα όμως των πραγματικών ευκαιριών για επαγγελματίες με εμπειρία, είναι η Κίνα. Διψάνε για τεχνολογία και know-how, για quality management κλπ. Αν μπορεί κάποιος να τα προσφέρει αυτά, θα βρεθεί στον επίγειο παράδεισο.


Διάδοχος έγραψε:Στην αρχη όταν έβλεπα τους Γερμανούς να είναι προσοχή όλη την μέρα μεσ το άγχος για τον προϊστάμενο, νόμιζα ότι είναι πολιτισμικό το θέμα. Μετά κατάλαβα, ότι η ζωή τους εξαρτάται απο το τι θα γράψει ο προϊστάμενος σε μια κόλλα χαρτί.
Η αλήθεια είναι ότι στις αγγλοσαξωνικές χώρες δεν υπάρχουν πιστοποιητικά εργασίας. Εκεί το κακό είναι ότι πλέον αν δεν έχεις LinkedIn που ταυτίζεται με το βιογραφικό που καταθέτεις, τα πράγματα δυσκολεύουν.
Ελλάδα πάντως είναι το πιο ελευθεριακό και δημοκρατικό σύστημα. Ο εργοδότης σε κόβει απλά με το μάτι στην συνέντευξη (στην οποία έχεις πάει μόνο με ένα τσαπατσούλικο βιογραφικό), και συνήθως το μάτι του κόβει καλά.


Μάντης έγραψε:Αθλιες οι συνθήκες διαβίωσης των εργαζομένων στα νησιά, ειδικά Σαντορίνη και Μύκονο.
Όσα ακούω είναι για να τραβάς τα μαλλιά σου.
Έλληνας εργαζόμενος στην υποδοχή του ξενοδοχείου κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι εναλλάξ με τον άλλο εργαζόμενο στην υποδοχή.
Μία βάρδια 12 ώρες ο ένας μία βάρδια 12 ώρες ο άλλος.
Απλά αλλάζουν τα σεντόνια τους και τα μαξιλάρια τους.
Στο ίδιο δωμάτιο κοιμούνται άλλοι 7.
Οι οδηγοί με βάρδια 12ωρη , οι συντηρητές με βάρδια 12ωρη ,ο μπάρμαν ,ο βοηθός του μάγειρα ο λαντζέρης .
Σύνολο κρεβατιών 4 τα πράγματα τους χύμα σε τσάντες.
Το νερό το αγοράζουν το φαγητό που τους δίνουν ένα γεύμα άστα να πάνε.
Μισθοί 800 και 900 ευρώ με την ανάγκη να συμπληρώσουν το φαγητό τους με τιμές ακριβές αναγκάζονται να τρώνε τοστ αγοράζουν τα νερά.
Στο τέλος όπως μου είπε ο φίλος τους μένει η εμπειρία.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς τα δέχονται όλα αυτά.
Ξέρω ότι έχουν ανάγκη την δουλειά αλλά πρέπει να διεκδικήσουν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας αλλιώς το πράγμα όλο και θα χειροτερεύει.
Δεν υπάρχουν επόπτες;
Μία είναι η λέξη Ντροπή.
