
Yπόψη:










ΓΑΠ: ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΙΑΝΟΣ
- Ένας σύγχρονος Ιανός, με δύο πρόσωπα στο ίδιο κεφάλι. Δί γλωσσος και διπρόσωπος. Κι όμως, είναι σταθερός! Πάντα υποτελής στο διεθνή παράγοντα. Αμετανόητα δικός τους, ασεβής προς τους Έλληνες, συνεπής στην ασυνέπειά του. Αυτή η μετριότητα μετατρέπεται, όσο περνάει ο καιρός, σε κακότητα. Ουδέποτε ανέλαβε τις ευθύνες του, ούτε παραδέχθηκε τα λάθη του.
«ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΤΟΝ ΣΗΜΙΤΗ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ»
Για τον Σημίτη: «Δεν θα αφήσω ποτέ να πάρουν στα χέρια τους αυτοί οι κύκλοι το κόμμα». Και αυτοσαρκαζόταν: «Είμαι πολύ συγχωρητικός», μου έλεγε, «αλλιώς τι παπα-Ανδρέας θα ήμουν;»
Όταν έφυγε ο Τσοβόλας, είπε: «Έχασα άδικα έναν δικό μου άνθρωπο και άλλαξαν στο χειρότερο οι κομματικοί συσχετισμοί». Το ανέκδοτο για τον Άκη, «Τι ώρα είναι; Όποια θέλετε εσείς, κ. Πρόεδρε», τον προβλημάτιζε. «Τον άφησα ελεύθερο και υποτίμησα τις συνέπειες από τη ζημιά που έκανε με τους συνδικαλιστές». Τον αποκαλούσε μάλιστα «χρυσή μετριότητα».
Η «ΑΓΟΝΟΣ ΕΥΦΥΙΑ» ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Ο βουλιμικός κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι το χαϊδεμένο παιδί των εκδοτικών συγκροτημάτων. Εξυπηρετεί κάθε τους ανάγκη. Με ντροπολογίες, με διευκολύνσεις, με διευθετήσεις δανείων, με απαλλαγή τραπεζιτών από ευθύνες. Όλα τα κάνει και συμφέρει. Είναι νομότυπος με κατασκευασμένους νόμους. Η ΝΔ, που τον είχε καταγγείλει για τα υποβρύχια, του τη χάρισε για λόγους κυβερνητικής συνοχής. Ήταν κάποτε ένα καλοπροαίρετο παιδί, με τόση φιλαρχία όμως, που κατάντησε συστημικό τέρας. Αυτός ο ατέρμονος βερμπαλισμός τού ασυγκράτητου υπερεγώ του τον έχει καταστρέψει. Ο Βαγγέλης ο Βενιζέλος είχε έρθει κάποτε πολύ κοντά στον Ανδρέα. Ο Ανδρέας όμως είχε θυμώσει όταν του πρότεινε να παραστεί στο Ειδικό Δικαστήριο και να υποστεί μια διαδικασία νομιμοποίησης των συκοφαντών του. Έλεγε στο στενό μας κύκλο: «Έχει ευφράδεια λόγου, αλλά κενολογεί. Άγονος η ευφυΐα του. Δεν είναι ουσιώδης και πρακτικός». Ο Ανδρέας υπήρξε μοναδικός ονοματουργός. Στόλισε κυριολεκτικά τον Βαγγέλη τον Βενιζέλο.
Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΕΡΙΞΕ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΣΤΟ ΣΚΟΠΕΛΟ
Ο Βενιζέλος απλά περίμενε πλέον πότε θα γλιστρήσει ο ΓΑΠ για να του πάρει την καρέκλα. Ο ΓΑΠ, επιρρεπής στις πτώσεις (π.χ. ποδήλατο), δεν άργησε να τα διαλύσει όλα. Έκανε το άλμα στο κενό, με την ατυχή έμπνευση ή συμφωνία με τον Σόρος να προτείνει Δημοψήφισμα, και κατέρρευσε. Τα υπόλοιπα ήταν πλέον διαδικαστικά. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος, κλεισμένος στον εαυτό του με εμφανή ναρκισσισμό, πήρε το καράβι από τον ύφαλο που το είχε ρίξει ο ΓΑΠ και το πήγε στο σκόπελο, ώστε να συντριβεί, δίχως ενοχές, στον επιθανάτιο ρόγχο της φίλαυτης ουτοπίας.






Kauldron έγραψε:Και επανέρχομαι, ούτε παραγγελία να το είχα:



