Διάδοχος έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:Οσοι νεοι νοσταλγουν την χουντα ειναι κατι αποτυχημενοι που επειδη δεν εχουν χρηματα και πιθανον γκομενα, ελπιζουν σε καθεστως τυπου χουντας μπας και γαμησουν οσους ζηλευουν
Δεν είναι μόνο αυτοί, είναι και οι απόγονοι όσων έκαναν λεφτά επί χούντας. Κυρίως τέκνα ξενοδόχων, εργολάβων, ιδιοκτητών λατομείων, μαντρών οικοδομικών υλικών, κλπ.
Λίγα στοιχεία επί τροχάδην, από το βιβλίο του Διονύση Ελευθεράτου «Λαμόγια στο χακί.»
Τοτόμης – Λαδάς – Ρουφογάλης, οι πληρωμένοι ξένοι δημοσιογράφοι και οι εφοπλιστές.
Μόνο τα χορηγηθέντα «θαλασσοδάνεια του Τοτόμη, διοικητή της ΕΤΒΑ, έφτασαν τα 454.050.000 δραχμές. Αυτός έπαιρνε ως προμήθεια μερικά εκατομμύρια από κάθε δάνειο που εξασφάλιζε.
Ανάλογη και η συμπεριφορά του Μιχάλη Μπαλόπουλου ως διοικητή του ΕΟΤ: Αυτός ενέκρινε δάνειο στην εταιρία «Α.Ε. Καναβός», για ανέγερση ξενοδοχείου 402.715.000 δραχμές, ενώ τα κεφάλαιά της ήταν μόνο 30 εκατομμύρια. Δηλαδή 13,4 φορές περισσότερα. Γενικά, τα «θαλασσοδάνεια» της χούντας είναι κάτι το αδιανόητο.
Όλοι οι καπαδόκες της, μηδέ του Ρουφογάλη εξαιρουμένου, που κάρφωνε τους άλλους στον Παπαδόπουλο, ούτε και του Παττακού, που έκανε το ίδιο, ενώ οι γαμπροί και συμπέθεροί του Παύλοι, ήταν βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στα αγύριστα «θαλασσοδάνεια», επιδίδονταν σ’ αυτό το όχι επιζήμιο γι’ αυτούς σπορ, της εξασφάλισης για τους ημετέρους τους τέτοιων δανείων.
Έτσι, και πάλι ο Μπαλόπουλος δια του ΕΟΤ, «φρόντισε να πάρουν 231.565.000 δρχ. οι «Ξενοδοχειακαί και Τουριστικαί Επιχειρήσεις Δωδεκανήσου». «Αλλεπάλληλοι εκδόσεις συνηγοριών εκ μέρους του ΕΟΤ χαρακτηρίζονται ως χαριστικαί», έγραψε η ΚΥΠ, δηλαδή ο Ρουφογάλης.
Αλλά και ο ινστρούκτορας της χούντας Βύρων Σταματόπουλος δεν πήγε πίσω. Έπραξε κι αυτός το κατά δύναμη: 36.450.000 δραχμές στην «ΑΕ Πάπυρος – Γραφικαί Τέχναι», παρά τη δυσμενή γνωμάτευση της ΚΥΠ (οικονομική στενότης δια συμμετοχή, ανεπάρκεια ασφαλειών, υψηλόν ύψος χρηματοδοτήσεως), αλλά και 24,5 εκατομμύρια στην «Βιομηχανία Γραφικών Τεχνών και Δημοσιότης Α.Ε.», ενώ η ΚΥΠ ανάφερε στον Παπαδόπουλο: «Δυσμενείς πληροφορίαι φερεγγυότητος, αδυναμία συμμετοχής, ανεπάρκεια ασφαλειών». Σύνολο 60.950.000 (ό.π. σελ. 54).
Κατά δημοσίευση δε του φιλοχουντικού «Ελληνικού Βορρά» της Θεσσαλονίκης, ο ελληνικός λαός γνώριζε πολλούς και εκεί και στην Αθήνα και αλλού «που συνέπηξαν εταιρείαν περιορισμένης ευθύνης, δηλαδή εταιρείαν 200.000 δραχμών, και επήραν δάνεια εκατό και διακοσίων εκατομμυρίων» (ό.π. σελίδες 59-60).





