Διάδοχος έγραψε:
Μα ήδη αρχίσαν να παίζουν. Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα σε λίγο καιρό θα είναι πραγματικότητα.
Νερόβραστα μακαρόνια και δωμάτιο σε κοινόβιο, ότι κάνει ο κάθε δυτικός άπορος. Την περνάμε σαν εισοδηματίες με μερτικό στα 1000+ ευρώ σύνταξη των γέρων το οποίο είναι έμμεσο επίδομα, δεν έχει στον δυτικό κόσμο. Χλιδάνεργοι είναι μόνο τα παιδιά των πλουσίων.
Επιτέλους, να γίνουμε δυτική χώρα. Μπράβο στον ΣΥΡΙΖΑ.
Δυτική χώρα βέβαια δεν είναι μόνο αυτό, είναι και η μονοψήφια ανεργία ή το γεγονός πως το όριο της φτώχειας ανά άτομο είναι ένας 4ψήφιος αριθμός ή το γεγονός πως η περίθαλψη ενός μέτρια ασφαλισμένου στο εξωτερικό είναι η πολυτελής δικιά μας κλπ ...
Εδώ υπάρχουν 2 ξεχωριστά θέματα :
- Το ένα θέμα είναι το αν γουστάρουμε ένα μεγάλο ποσοστό της δομής (προφανώς όχι απαραίτητα όλο) που έχουν οι δυτικές ευρωπαϊκές χώρες ή όχι. Που είναι σεβαστό και ισότιμο ό,τι και να απαντήσει ο καθείς με τα δικά του κριτήρια.
Σε κάθε περίπτωση βέβαια υπάρχουν και τα γεγονότα : π.χ. πως η πλειοψηφεία των οικονομικών μεταναστών σε τέτοιες χώρες μεταβαίνουν και όχι στην κίνα ή την βενεζουέλα ή την κούβα ή π.χ. τα μεγαλύτερα κατά κεφαλή ΑΕΠ αυτές οι χώρες τα κατέχουν.
- Το δεύτερο θέμα είναι πως η κυβέρνηση που κάνει όσα λέτε, ψηφίστηκε για να μην τα κάνει και να συγκρουστεί με την ευρώπη, να αλλάξει την ευρώπη, να επαναφέρει μισθούς, συντάξεις, δώρα, ρωσίδες κλπ Το δεύτερο λοιπόν θέμα είναι το εξωπραγματικό μέγεθος της ασυνέπειας μιας κυβέρνησης που δεν δίστασε να διχάσει τον λαό σε πατριώτες και προδότες ώστε να εκλεγεί και σαν εκλεγμένη να κάνει ακριβώς αυτό που καταλόγιζε η ίδια στους προδότες.
Εγώ σαν περήφανος ανθελ σκατόψυχος, και στα δύο θέματα θα πάρω θέση με κριτήριο το τι γαμεί περισσότερο τον μέσο ελ πολίτη. Στο πρώτο θέμα θα επιθυμούσα π.χ. μίξη ολοκληρωτικών δομών αμερικής-κίνας και στο δεύτερο θέμα θα ήθελα τα επόμενα 100 χρόνια να ακολουθούν μόνο μεγέθη σύριζα με εμφυλιοπολεμικό φανατισμό (να πέφτουν και 100 πιστολιές π.χ. σε κάθε εκλογική αναμέτρηση που εννοείται θα γίνεται της πουτάνας από νοθεία).
Με συγχωράτε μου σηκώθηκε πάλι ...