Παραθετω το πιο κατω σχολιο του Π .Κονδυλη , για σχολιασμο ...
ΚΟΝΔΥΛΗΣ: ΧΥΔΑΙΟΣ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΝΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΠΡΟΣΗΜΑ
«Καταλαβαίνουμε έτσι γιατί οι φιλελεύθεροι πολιτικοί και οικονομολόγοι, οι οποίοι παρά τις συνεχείς έμπρακτες διαψεύσεις των τριών τελευταίων αιώνων, εξακολουθούν να διατείνονται ότι το εμπόριο θα υποκαταστήσει τον πόλεμο, υποπίπτουν σ’ ένα τεράστιο λογικό και ιστορικό σφάλμα. Μόνον όποιος ενστερνίζεται έναν οικονομικό ντετερμινισμό, δηλαδή μόνον όποιος αποδίδει τους πολέμους σε οικονομικούς ανταγωνισμούς και μόνον, δικαιούται λογικά να πιστεύει ότι η οικονομική συνεργασία θα καταργήσει τους πολέμους. Στο κρίσιμο αυτό σημείο, όπως και σε πολλά άλλα ακόμη, ο οικονομιστικός φιλελευθερισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά χυδαίος μαρξισμός με αντεστραμμένα πρόσημα» (1997 σ. 366). Σ’ άλλη περίπτωση, ο Κονδυλης γράφει πως αυτές οι φορμαλιστικές μυθολογίες, όπως εύστοχα τις ονομάζει, ουσιαστικά υποστηρίζουν πως μέσα στο ίδιο θεσμικό-διαδικαστικό πλαίσιο μπορούν να συνυπάρξουν πολύ διαφορετικές κοσμοθεωρητικές θέσεις και να πραγματωθεί η ανοχή όλων προς όλους. Αλλά ακόμη και μια μικρή εμβάθυνση στα πραγματικά δεδομένα, συνεχίζει, «επιτρέπει τη διαπίστωση ότι το σύγχρονο δυτικό “κράτος δικαίου” χρειάζεται λειτουργικά, εξ ίσου όσο και οποιοσδήποτε άλλος πολιτικοκοινωνικός σχηματισμός, μια κυρίαρχη ιδεολογία συνυφασμένη με ανθρωπολογικά αξιώματα» (1994β σ. 127,128).
Υστερόγραφο.
Το που οδηγούν οι ιδεολογίες –οι οποίες επιπλέον χρησίμευσαν ως μεταμφίεση των ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος για να διχάζουν ιθαγενείς κρατών υποψήφιων για εκμετάλλευση ή θανάτωση– δεν χρειάζεται κόπος να καταμαρτυρηθεί όταν έχουμε την Βόρεια Αμερική τον 18 και 19 αιώνα, την Δυτική Ευρώπη τον 18 μέχρι τον 20 αιώνα, την Σοβιετική Ένωση τον 19 και 20 αιώνα και τον 21 αιώνα την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση για την οποία κάποιος πρέπει να αναζητήσει πλέον τους αριθμούς και των θανάτων και των αθέατων ρημαγμένων ζωών του ωφελιμιστικού λειτουργισμού / φιλελευθερισμού συν βέβαια και την κυριαρχία των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων που εκθειάζουν πλέον όλοι μαζί, φιλελεύθεροι, πρώην κομμουνιστές και εξαρχειώτες. Μια πρωτοτυπία, δηλαδή, εξόχως νεο-Ελληνική.
Ολντ

